รูปแบบการตลาดสถานีบริการปิโตรเลียมเหลว (LPG) ในเขตกรุงเทพมหานคร - จารุพัฒน์ ภัคชัญญา; เมฆีวราพันธุ์ กันยาวีร์ (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2020)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างรูปแบบการตลาดสถานีบริการปิโตรเลียมเหลว(LPG) ในเขตกรุงเทพมหานคร โดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสม ประชากรที่ศึกษาได้แก่ สถานีบริการปิโตรเลียมเหลว ในเขตกรุงเทพมหานคร เลือกศึกษาเฉพาะเขตที่มีสถานีบริการฯ ผู้วิจัยกาหนดกลุ่มตัวอย่างโดยเลือกเฉพาะเขตที่มีสถานีบริการปิโตรเลียมเหลว (LPG) จานวนมากที่สุด 4 อันดับแรกใช้วิธีเลือกแบบเจาะจง ได้แก่ บางขุนเทียน มีนบุรี บางแค และคลองสามวา รวม 52 แห่ง โดยคานวณตามสัดส่วนแต่ละเขต ใช้แบบสอบถามในการเก็บข้อมูล จากผู้ใช้บริการสถานีบริการปิโตรเลียมเหลว จานวน 416 คน และสัมภาษณ์ผู้บริหาร/ผู้จัดการสถานีบริการปิโตรเลียมเหลวจานวน 4 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์ประกอบเชิงสารวจ ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการตลาดสถานีบริการปิโตรเลียมเหลว ในเขตกรุงเทพมหานครมีองค์ประกอบร่วมจานวน 2 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบที่ 1 ประกอบด้วยตัวแปรย่อยทั้งหมด 6 ตัวแปรสามารถอธิบายความผันผวน ของตัวแปรเดิมได้ร้อยละ 28.98 ประกอบด้วยตัวแปร ด้านผลิตภัณฑ์และการบริการ ด้านราคา ด้านบุคคล ด้านส่งเสริมการตลาด ด้านกระบวนการให้บริการ แรงจูงใจเรียกว่า ส่วนประสมการตลาด 5PM องค์ประกอบที่ 2 ประกอบด้วยตัวแปรย่อยทั้งหมด 5 ตัวแปรสามารถอธิบายความผันผวน ของตัวแปรเดิมได้ร้อยละ 38.604 ประกอบด้วยตัวแปร ด้านความเสี่ยง กระบวนการสินตัดสินใจ ด้านเทคโนโลยี ด้านบุคลากร ด้านภาพลักษณ์ เรียกว่า การบริหารจัดการ