การใช้ระบบสานักงานอัตโนมัติเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการของโรงพยาบาล ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย - จิตรเอื้อ นฤมล; สุทธิสานนท์ อภิรดา; สองเมือง จุฑาทิพย์ (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2020)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้ระบบสานักงานอัตโนมัติ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการของโรงพยาบาลในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นบุคลากรที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการใช้งานระบบสานักงานอัตโนมัติของโรงพยาบาล ที่มีที่ตั้งอยู่ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จานวน 234 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือสถิติเชิงพรรณนาประกอบด้วย ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติเชิงอนุมานประกอบด้วยt-test, One-Way ANOVA, LSD และ Stepwise Multiple Linear Regression โดยมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการศึกษาพบว่า ความคิดเห็นต่อลักษณะการใช้งานระบบสานักงานอัตโนมัติโดย ภาพรวม และประสิทธิภาพในการให้บริการของโรงพยาบาลโดยภาพรวม มีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า อายุ ระดับการศึกษา ตาแหน่งหน้าที่การงาน และระดับการให้บริการของโรงพยาบาล ให้ความคิดเห็นต่อประสิทธิภาพการให้บริการของโรงพยาบาลแตกต่างกันอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณเชิงเส้นแบบขั้นตอนพบว่า ลักษณะการใช้งานระบบสานักงานอัตโนมัติ ด้านคุณประโยชน์ (X1) ด้านรูปแบบการใช้งาน (X2) ด้านความสะดวก (X3) และด้านการเรียนรู้พัฒนา (X4) มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการให้บริการของโรงพยาบาล (YT) สามารถนามาเขียนเป็นสมการพยากรณ์ได้คือ YT = 0.606+0.213X1+0.143X2+0.261X3+0.236X4 และสามารถนามาทานายสมการของการพยากรณ์ได้ 70.06% และมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณ (R) เท่ากับ 0.841