ผลของโปรแกรมพัฒนาการเรียนรู้โดยบูรณาการรูปแบบการเรียนแบบกระตือรือร้น ที่มีต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนที่มี ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ต่ำ ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕ โรงเรียน อนุบาลบางแพ (ชุมชนวัดบางแพใต้) - ปลื้มบางผลึ รัฐกานต์ (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2013)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมพัฒนาการเรียนรู้โดยการบูรณาการรูปแบบการเรีนแบบกระตือรือรั้นที่มีต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในวิชาวิทยศาสตของนักเรียนที่มีผลสัมทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ต่ำ งานวิจัยครั้งนี้เป็นการ วิจัย กึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕ ภาคเรียนที่ ๒ ปีการศึกษา b:๕ โรงเรียนอนุบาลบางแพ (ชุมชนวัดบางแพใต้) ที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ต่ำ จำนวน ๓๐ คน สุ่มจัดกลุ่มเป็นกลุควบคุ และกลุ่มทดลองกลุ่มละ ๑๕ คน กลุ่มกตลองได้รับการ สอนด้วยโปรแกมพัฒนาการเรียนรู้โดยการบูรณาการรูปแบบการเรียนแบบกระตือรือรันที่มีต่อ แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์จกผู้วิจัย กลุควบคุมเรียนด้วยวิธีการสอนตามปกติ ครื่องมือที่ใช้ในการเก็บ รวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบวัดแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ และแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชา วิทยศาสตร์ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้กรหาฉลี่ย ค่เบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (ttest) ผลการวิจัยพบว่า ๑) หลัการทดลอง คะแนนแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ของกลุ่มทดลองสูงกว่าก่อน ทดลองอย่งมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๕ ๒) ภายหลังการทดลองผลสัมฤทธิ์ในวิชาวิทยาศาสตร์ ของกลุ่มกตลองสูงคว่กลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕