มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการรับรองและคุ้มครองสิทธิคนพิการ เนื่องจากการปฏิบัติหน้าที่หรือการทํางานให้แก่นายจ้าง - ปุณยวุฒิปรีดา ภูริวัจน์ (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2013)
ดุษฎีนิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะศึกษาถึงประวัติความเป็นมา แนวความคิด และทฤษฎีเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนโดยมุ่งเน้นถึงสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับการคุ้มครองคนพิการ และ ผลงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนสภาพปัญหา การบังคับใช้กฎหมาย อุปสรรค จุดแข็งและจุดอ่อนของ มาตรการทางกฎหมายของไทยและต่างประเทศเกี่ยวกับการกําหนดคุณสมบัติหรือลักษณะต้องห้าม ของคนพิการเพื่อรับบุคคลเข้าทํางาน การคุ้มครองการประกอบอาชีพของคนพิการรวมถึงข้อตกลง ระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนศึกษาและวิเคราะห์เปรียบเทียบมาตรการทางกฎหมายที่ เกี่ยวกับการรับรองและคุ้มครองสิทธิคนพิการอันเนื่องจากการปฏิบัติหน้าที่และการทํางานให้แก่ นายจ้างทั้งในประเทศและต่างประเทศ เพื่อเสนอแนะมาตรการทางกฎหมายที่มีความเหมาะสม เพื่อ นํามาใช้เป็นแนวทางในการพัฒนามาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวกับการรับรองและคุ้มครองสิทธิคน พิการอันเนื่องจากการปฏิบัติหน้าที่และการทํางานให้แก่นายจ้าง ซึ่งถือเป็นเรื่องที่มีความสําคัญในการ ทําการศึกษาและวิเคราะห์เป็นอย่างยิ่ง วิธีดําเนินการวิจัยในครั้งนี้ ผู้วิจัยได้กําหนดขอบเขตด้าน เนื้อหาและประชากรกลุ่มตัวอย่าง ผลการวิจัยพบว่า แนวทางแก้ไขปัญหาในครั้งนี้ ทางหน่วยงานหรือองค์กรที่เกี่ยวข้องควรส่งเสริมศักยภาพ (empowerment) และสนับสนุน (encouragement) ให้คนพิการพึ่งตนเองได้ นอกจากนี้ สภาคน พิการทุกประเภทแห่งประเทศไทย ควรจัดทําโครงการรณรงค์ต่อต้านกฎหมายจํากัดสิทธิของคนพิการ เพื่อให้สื่อมวลชนได้ช่วยประชาสัมพันธ์ให้เห็นถึงความไม่เป็นธรรมของกฎหมาย และควรแก้ไข เพิ่มเติมกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ พ.ศ. ๒๕๓๔ เพื่อเป็นการส่งเสริมศักยภาพ และสนับสนุนให้คนพิการสามารถพึ่งตนเองได้ ควรยกเลิกประกาศกรมประชาสงเคราะห์ เรื่อง กําหนดลักษณะของงานที่คนพิการสามารถทําได้ และควร แก้ไขเพิ่มเติม ระเบียบ ข้อบังคับของรัฐวิสาหกิจที่มีถ้อยคําที่เลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมอย่างชัดแจ้ง หรือมีถ้อยคําที่เปิดโอกาสให้ใช้ดุลพินิจ เป็นต้น ทั้งนี้ เพื่อให้กฎหมายเกี่ยวกับการทํางานของคนพิการ ของไทยมีมาตรฐานเทียบเท่าสากลต่อไป