เศรษฐศาสตร์แนวพุทธว่าด้วยการผลิตและการบริโภค - ชุมสุข พลวัฒน์ (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2014)
ลักษณะทั่วไปของเศรษฐศาสตร์ แนวพุทธ เป็นเศรษฐศาสตร์มัชฌิมาปฏิปทา (สายกลาง) หรือ ดุลยภาพ เช่น ดุลยภาพระหว่างความต้องการของมนุษย์กับทรัพยากรธรรมชาติ เป็นเศรษฐศาสตร์ อหิงสา เอื้ออาทร เศรษฐศาสตร์อหิงสา หมายถึง เศรษฐศาสตร์ที่ไม่มีการเบียดเบียน ตนเองหรือหลักของศีล ๕ มาจับคือ ไม่มีการเบียดเบียนผู้อื่น เศรษฐศาสตร์เอื้ออาทร หมายถึง เศรษฐศาสตร์ที่มีแต่ความเอ็นดูเห็นอกเห็นใจเพื่อนมนุษย์ ด้วยกัน เมื่อกล่าวแบบสรุปรวม คำว่า เศรษฐศาสตร์ อหิงสา เอื้ออาทร จึงหมายถึงกระบวนการเศรษฐกิจที่มีพรหมวิหารธรรมเป็น พื้นฐาน คือ เมตตา หวังดีเพื่อต่อเอนมนุษย์คุณภาพชีวิตของผู้เกี่ยวข้องหรือมีส่วน ร่วมทางธุรกิจ ด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นหน่วยผลิต หน่วยกระจายรายได้ หรือหน่วยผู้บริโภคก็ตามกรุณาความ ปรารถนาให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ เห็นผู้อื่นมีทุกข์หรือทำธุรกิจขาดทุนอยากจะช่วยได้ กำไร มุทิตา ความยินดี เมื่อผู้อื่นได้ดี พลอยยินดีกับเขาถึงแม้เขาได้ กำไรหรือขาดทุนก็ไม่ซ้ำเติมเขา อุเบกขาการรูู้จักวางเฉย เพื่อนทำธุรกิจ จะขาดทุนหรือได้ กำไรก็ไม่ซ้ำเติมเขา