องค์กรหัวใจสีขาว - วัฒนบุตร บุษกร (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2020)
องค์กรหัวใจสีขาวเป็นเป็นบทความที่นําเสนอให้เห็นถึงการบ่งบอกการบริหารงานใน องค์กรด้วยการหันมาค้นหาศักยภาพสูงสุดของความเป็นมนุษย์ โดยผ่านทางการสร้างความสามารถ จากหัวใจของมนุษย์ ซึ่งซ่อนเร้นอยู่ในตัวของมนุษย์ทุกคน ซึ่งในร่างกายอันประกอบด้วยอวัยวะ ๓๒ ส่วนของเรานั้นทุกส่วนถูกสอดแทรกไปด้วยเมล็ดพันธุ์แห่งความดี แต่ขาดความเอาใจใส่รดน้ําพรวน ดินเจริญงอกงามแผ่ไพศาลออกมา ทําให้มนุษย์เราไม่เกิดการเรียนรู้การสร้างภูมิคุ้มกันชีวิต และ องค์กรที่เราสังกัดมีความเข้มแข็ง ดังนั้นในบทความนี้จะเป็นบทความที่เขียนขึ้นด้วยวัตถุประสงค์ใน การเสนอแนวทางในเปลี่ยนแปลงตนเองให้ดีขึ้น เสริมสร้างการขัดเกลานิสัยภายในตัวเองให้เป็นคนที่ สมบูรณ์ เพื่อส่งผลให้เกิดองค์กรที่เป็นองค์กรหวังกําไรขั้นสุดท้ายอันได้แก่ การมุ่งกําไรเพื่อกระจายแก่ ธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม ชุมชน และสังคมเป็นที่ตั้ง โดยอาศัยยุทธศาสตร์การใช้หัวใจของมนุษย์ที่เปี่ยม ล้นไปด้วยคุณงามความดีเป็นพลังขับเคลื่อนในการมุ่งมั่นที่จะปฏิบัติงานเพื่อประโยชน์สุขของส่วนรวม เพื่อให้ได้ผลงานที่น่าชื่นชมและชื่นใจ มากกว่าที่จะไขว่คว้าชื่อเสียง เงินทอง เกียรติยศ รวมทั้งการพิจารณาอย่างละเอียดในประเด็นเกี่ยวกับการค้นหาศักยภาพของเรา อันได้แก่การพิจารณาถึงว่าเรา เป็นใคร อยู่ที่ไหน ต้องทําอะไร เป้าหมายปลายทางและจุดหมายของการดําเนินชีวิตเป็นอย่างไร โดย พิจารณาความจริงว่าเราเป็นเพียงธาตุที่เคลื่อนไหวไปตามธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และขับเคลื่อน ไปตามธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ตกอยู่ภายใต้กฏแห่งธรรมชาติเดียวกัน คือการเปลี่ยนแปลง คงทน อยู่ในสภาพเดิมไม่ได้ และบังคับบัญชาไม่ได้ เรามิใช่เป็นศูนย์กลางของจักรวาล เราจะอยู่หรือจะไป โลกก็ยังคงหมุนตามเดิม เป็นการปรับทัศนะและมุมมองตามความเป็นจริง บทความนี้เปรียบเสมือน คู่มือหรือเครื่องนําทางให้มนุษย์เดินทางชีวิตจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งอย่างมีประสิทธิภาพไม่หลง ทิศทาง