แนวทางการเสริมสร้างประสิทธิภาพและปัจจัยแวดล้อมที่เอื้อต่อ การปฏิบัติหน้าที่ของพระอุปัชฌาย์ - พระครูถาวรกิจจารักษ์ (วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 2020)
บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ในการวิจัยดังนี้ 1) เพื่อศึกษาการปฏิบัติหน้าที่ของพระ อุปัชฌาย์ในพระพุทธศาสนา 2) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและอุปสรรคในการปฏิบัติหน้าที่ของพระ อุปัชฌาย์ในจังหวัดนครราชสีมา และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการเสริมสร้างประสิทธิภาพ และปัจจัย แวดล้อมที่เอื้อต่อการปฏิบัติหน้าที่ของพระอุปัชฌาย์ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยคุณภาพ ศึกษาจาก เอกสาร และวิจัยภาคสนามด้วยการสัมภาษณ์ สนทนากลุ่มเป้าหมาย จานวน 43 รูป/คน แล้วทา การวิเคราะห์ข้อมูล และนาเสนอผลการวิจัย โดยการพรรณนา ผลวิจัยพบว่า พระอุปัชฌาย์ต้องให้ การอุปสมบทถูกต้องตามพระธรรมวินัย และกฎระเบียบมหาเถรสมาคม เมื่ออุปสมบทแล้ว ต้อง อบรมดูแลสัทธิวิหาริก การปฏิบัติหน้าที่ของพระอุปัชฌาย์ต้องมีความเข้าใจเขต จริยา การละเมิดจริยา และการระงับการปฏิบัติหน้าที่ และวิธีประณามสัทธิวิหาริก ปัจจุบันสภาพสังคมมีการเปลี่ยนแปลง ไป ทาให้มีปัญหาเพิ่มขึ้น การคัดสรรกุลบุตรที่จะเข้ามาบวช ไม่ชัดเจนทาให้กุลบุตรที่จะบวชท่องคา ขานนาคไม่ได้ พิธีกรรมที่ยังไม่ถูกต้อง หลังจากบวชแล้วพระอุปัชฌาย์ไม่มีเวลาอบรมดูแลให้ การศึกษาแก่สัทธิวิหาริก ซึ่งมอบหมายให้เจ้าอาวาส ดูแลแทน การออกหนังสือสุทธิ การส่งบัญชี สัทธิวิหาริก พระอุปัชฌาย์บางรูปไม่ชานาญในเรื่องการทาเอกสาร แนวทางการเสริมสร้างประสิทธิภาพและปัจจัยแวดล้อมที่เอื้อต่อการปฏิบัติหน้าที่ของพระ อุปัชฌาย์ ซึ่งพระอุปัชฌาย์ต้องให้การอบรมดูแล การขัดเกลาความประพฤติ การปกครองตามหลัก พระธรรมวินัย กฎระเบียบมหาเถรสมาคม ให้การสงเคราะห์ดูแลรักษาพยาบาลสัทธิวิหาริกและ อันเตวาสิกเมื่ออาพาธ ตลอดจนให้การสงเคราะห์พุทธศาสนิกชน ด้วยหลักธรรมในการดาเนินชีวิต และปัจจัย 4 ในการอยู่อาศัย ดังนั้น ควรมีการประเมิน และติดตามผลการปฏิบัติหน้าที่ของพระ อุปัชฌาย์ในภายหลัง และดาเนินอบรมให้ความรู้เป็นระยะ ๆ เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของพระ อุปัชฌาย์ให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขั้นในยุคสมัยที่เปลี่ยนไป