วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร

Dhamma Online for Developing Quality of Life in Psychological Well-Being through Multicultural Practitioners in London, United Kingdom: A Case Study of Buddhamahametta Foundation

Jirutchaya Narongkun, Mae Chee Narumon Jiwattanasuk — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

This research aimed to 1) study the current status of Quality of Life in Psychological Well-being of multicultural practitioners in London, UK; 2) use Dhamma Online for developing Quality of Life in Psychological Well-being; and 3) evaluate Quality of Life in Psychological Well-being after participating in the Dhamma Online program. A mixed-methods approach was employed, combining quantitative pre- and post-test questionnaires with qualitative interviews and focus group discussions. The sample consisted of 30 multicultural Dhamma practitioners residing in London. Quantitative data was analysed using descriptive and inferential statistics, while qualitative data underwent thematic analysis.

The research found that: 1) Practitioners faced significant challenges impacting their mental well-being, including work-life imbalance, relationship difficulties, financial stress, and health concerns. 2) The Dhamma Online program, incorporating seven key components, effectively enhanced quality of life, with statistically significant improvements across all measured dimensions (p < 0.001) and large effect sizes (Cliff's delta 0.84-0.93). Qualitative findings corroborated these results, revealing profound transformations in mental clarity, emotional regulation, and sense of purpose. 3) The program's success was attributed to its accessibility, cultural relevance, supportive virtual community, and quality instruction. Integration of the Buddha's teachings, expert guidance, engaging media content, and practical compassion-based exercises created a holistic learning experience that resonated with multicultural practitioners.

In conclusion, Dhamma Online demonstrates effectiveness in enhancing psychological well-being and quality of life among diverse practitioners. The program's success highlights the potential of online spiritual platforms to provide accessible, engaging, and transformative experiences promoting holistic well-being in contemporary multicultural contexts.

An Empirical Study on the Influencing Factors of Education for Sustainable Development Competencies of Pre-Service Teachers in Yunnan Province: A Mediated Model Analysis of Sustainable Leadership, ESD Holism, and ESD Pluralism

Zhicheng Zhang, Ekapum Jiemwittayanukul, Kusuma Yamgate — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

Amid the escalating challenges of global climate change and sustainable development, education is considered the core force in promoting a sustainable future. Cultivating pre-service teachers with professional action competence in education for sustainable development (ESD) is of enormous strategic significance for achieving educational reform and social sustainable development. However, the current systematic empirical quantitative research on pre-service teachers’ ESD competence is still relatively limited. To this end, the specific research objectives are as follows: 1) To study the levels of sustainable leadership, ESD holism, ESD pluralism, and professional action competence in ESD among pre-service teachers. 2) To examine the direct causal relationship between the variables, including the direct impact of sustainable leadership on ESD holism, ESD pluralism, and professional action competence in ESD, as well as the direct impact of ESD holism and ESD pluralism on professional action competence in ESD. 3) To test the mediating effect of ESD holism and ESD pluralism in the path of sustainable leadership on professional action competence in ESD. The research target sample is pre-service teachers from normal colleges in Yunnan Province. A total of 527 valid questionnaire data were collected through offline questionnaire surveys, and path analysis was performed using PLS-SEM (partial least squares structural equation modeling).

The research results are as follows: 1) The mean scores of pre-service teachers on all major variables were at a high level. 2) The results of PLS-SEM revealed that sustainable leadership has a significant positive impact on ESD holism, ESD pluralism, and professional action competence in ESD. Additionally, ESD holism and ESD pluralism also significantly predict professional action competence in ESD. 3) The mediation effect analysis found that ESD holism and ESD pluralism play a partial mediating role in the path of sustainable leadership affecting professional action competence in ESD.

Psychological Drivers of Innovative Work Behavior and Intergenerational Knowledge Transfer among Young Higher Vocational Teachers: An Empirical Analysis towards the Sustainable Development of Higher Vocational Education in China

Dan Lei, Jun Jiang — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

In the context of sustainable development, innovative work behavior has become the core driving force for achieving high-quality and continuous innovation in higher vocational education. As an important subject of innovation in higher vocational education, the psychological driving factors of young teacher and intergenerational knowledge transfer paths have significant strategic value and practical implications for the sustainable development of the higher vocational education system. The research objectives are as follows: 1) to examine the impact of occupational self-efficacy on intrinsic motivation and innovative work behavior (inside and outside the classroom) among young higher vocational college teachers; 2) to examine the role of intrinsic motivation in enhancing innovative work behavior among young higher vocational college teachers both inside and outside the classroom; 3) to examine how the willingness of intergenerational learning influences offline and online intergenerational knowledge transfer among young higher vocational college teachers; 4) to examine the effect of offline and online intergenerational knowledge transfer on inside-classroom and outside-classroom innovative work behavior among young higher vocational college teachers. The study employed structural equation modeling (SEM) to analyze questionnaire data from 430 participants. Results provided empirical support for all 11 research hypotheses at statistically significant levels.

The findings revealed that 1) occupational self-efficacy has significant positive impact on intrinsic motivation and innovative work behavior (inside and outside the classroom); 2) intrinsic motivation has significant positive impact on innovative work behavior among young higher vocational college teachers both inside and outside the classroom; 3) willingness of intergenerational learning influences has significant positive impact on offline and online intergenerational knowledge transfer; 4) offline and online intergenerational knowledge transfer has significant positive impact on inside-classroom and outside-classroom innovative work behavior among young higher vocational college teachers.

Studying the Development of Value Leadership Strategies for School Management in Liaoning Province, the People’s Republic of China

Bai Dan, Krapan Sringan, Kitiwat Thauyngam — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

The purposes of this research were 1. to investigate the value leadership ability of school managers in school performance; 2. to establish and develop a value leadership strategy for school management regarding the performance of basic education in schools; and 3. to evaluate the value leadership strategy of the school management in terms of school performance. A mixed-methods research study, which combined both quantitative and qualitative, was employed in this research. This study surveyed 368 school managers in Liaoning Province, China, to explore value leadership components in basic education. The research tool included the questionnaire of a five-point Likert scale, with a reliability score of 0.98. Perform statistical analysis using Mean and Standard Deviation.

The research result was found that: 1. Current Status of Value Leadership: Principals were highly rated for implementing values in practice, aligning with scholarly views. Value leadership involves inspiring followers, building trust, and fostering growth through shared organizational values. Effective leaders cultivate their abilities under correct values and apply them practically. 2. Practical Strategies: Strengthening value leadership requires Principals’ ability to identify and convey the school's core values. Including, creating a supportive school environment, demonstrating values through personal behavior, and exemplifying school core values. 3. Effectiveness Evaluation: Experts validated the model as accurate and reasonable. Testing in 5 schools confirmed its effectiveness, with results at the highest level.

The Strategies of Higher Education Institution Personnel’s Pro-Environmental Behavior in the Tourism College of Zhejiang, Zhejiang Province in the People’s Republic of China

Chi Mengyao, Krapan Sringan, Kitiwat Thauyngam — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

The study aimed to: 1) investigate the current situation, expectations, and demands of HEIs in fostering environmentally friendly personnel; 2) formulate and optimize multidimensional strategies for cultivating PEB personnel; and 3) evaluate the feasibility, accuracy, and satisfaction of these strategies to enhance individual environmental practices. This study employed a mixed-method research design to explore strategies for cultivating pro-environmental behavior (PEB) among personnel in higher education institutions (HEIs), using the Tourism College of Zhejiang (TCZJ) as a case study. The research population consisted of 13,007 students and 16 environmental experts, selected using multi-stage random sampling and purposive sampling, respectively. A total of 373 valid student questionnaires and expert interviews were analyzed. Quantitative data were processed using descriptive statistics (mean, standard deviation, ranking) to assess the current situation of awareness, motivation and behavior toward PEB, while qualitative content analysis was employed to extract expert recommendations for strategy development.

The study found that: 1) the overall level of awareness, motivation, and behavior towards PEBs among personnel at the TCZJ is relatively high. 2) The research identified key areas where strategies can be optimized to enhance environmental education and practices within the institution. 3) The results indicate that the proposed strategy exhibits a high level of both accuracy and feasibility. These findings provide valuable insights for HEIs aiming to foster a culture of environmental responsibility and sustainable practices among their personnel. Results indicate that personnel at TCZJ exhibit high awareness and behavior toward PEB, and that the proposed strategy framework demonstrates strong feasibility and effectiveness, offering valuable implications for HEIs seeking to strengthen environmental sustainability education.

The Development of Christian Leadership for Christian School Administrators in Thailand

Narong Srisakunphaet, Waraporn Thaima, Sirinthorn Sinjindawong — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

This qualitative research aimed to study the components of Christian leadership, develop the approaches of Christian leadership development, and evaluate the proposed approaches for administrators of Christian schools in Thailand. The study began with a content analysis of Christian leadership theories and principles to identify key components, which were then used to create semi-structured interview questions. Through snowball sampling, 20 key informants were interviewed until data saturation was achieved. The collected data were analyzed using content analysis to develop a set of Christian leadership development approaches. These approaches were subsequently reviewed and validated by a focus group of nine experts. The experts evaluated the approaches based on the standards of utility, feasibility, propriety, and accuracy.

The findings revealed that Christian leadership can be systematically organized into three core components: Personal Development, Skills, and Relationships. Based on these components, three main Christian development approaches were designed: 1) Reinforcing Value-Based and Christian-Principled Leadership (Christ-Centered Leadership); 2) Developing Competencies in Administration and Academics; 3) Promoting Self-Development and Networking, including 12 sub-approaches with specific implementation points. The experts’ evaluation confirmed that all aspects of the proposed approaches—utility, feasibility, propriety, and accuracy—were at the highest possible level, indicating they are well-suited for practical implementation. This research provides a credible and comprehensive framework for cultivating effective Christian leadership within Thai Christian schools.

A Study on the Influence of Family Sports Environment on Junior High School Students’ Sports Behavior in Guangxi, China: Self-Efficacy as a Mediating Variable

Yingyue SUN — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

This study aims to investigate the factors influencing junior high school students’ sports behavior by focusing on the external influence of the family sports environment, and the mediating roles of self-efficacy and sports motivation. The specific objectives are: (1) to explore the influence of the family sports environment on the development of exercise habits and lifelong sports participation among junior high school students; (2) to examine the role of self-efficacy in shaping students’ motivation and persistence in physical activity; and (3) to analyze the interrelationship between family physical education, self-efficacy, and sports motivation in promoting healthy behaviors. This is a quantitative study utilizing the questionnaire survey method. The research population comprises junior high school students in the Guangxi Zhuang Autonomous Region, selected through a convenience sampling approach. Data were analyzed using descriptive statistics, correlation analysis, and structural equation modeling.

The findings revealed the following: 1. The family sports environment has a significant positive impact on junior high school students’ sports behavior. A more supportive environment is associated with higher levels of participation in physical activities. 2. Self-efficacy plays a crucial role in enhancing students’ sports behavior. Students with higher self-efficacy tend to be more motivated and consistent in their activities. 3. Self-efficacy serves as a partial mediator between the family sports environment and sports behavior, suggesting that family support indirectly improves physical activity levels by boosting students' confidence in their ability to engage in exercise.

แนวทางส่งเสริมการอยู่ร่วมกันอย่างสันติในสังคมพหุวัฒนธรรมระหว่างชาวไทยพุทธและชาวไทยมุสลิม กรณีศึกษา : เทศบาลเมืองรูสะมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี

Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

สังคมพหุวัฒนธรรมประกอบด้วยผู้คนหลากหลายเชื้อชาติ ศาสนา และวัฒนธรรม การส่งเสริมการอยู่ร่วมกันอย่างสันติเป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างความเข้าใจและความสมานฉันท์ในสังคม งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางส่งเสริมการอยู่ร่วมกันอย่างสันติในสังคมพหุวัฒนธรรมระหว่างชาวไทยพุทธกับชาวไทยมุสลิม ในพื้นที่เทศบาลเมืองรูสะมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษา โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลัก 3 กลุ่ม รวม 13 คน ประกอบด้วย ผู้นำองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นและผู้นำท้องที่ ประชาชนชาวไทยมุสลิม และประชาชนชาวไทยพุทธ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์แก่นสาระ

ผลการวิจัย พบว่า 9 แนวทางสำคัญ ครอบคลุม 3 องค์ประกอบหลัก ประกอบด้วย 1) การสื่อสาร เชิงสร้างสรรค์ 3 แนวทาง ได้แก่ การสื่อสารอย่างเข้าใจ การสื่อสารโดยให้เกียรติซึ่งกันและกัน และการสื่อสารโดยหลีกเลี่ยงประเด็นที่อาจก่อให้เกิดความขัดแย้ง 2) การเคารพและยอมรับความหลากหลายทางวัฒนธรรม 4 แนวทาง ได้แก่ การส่งเสริมการพูดคุยเปิดใจเรียนรู้และปรับตัวกับคนต่างศาสนิก การเคารพและยอมรับในความแตกต่าง การจัดกิจกรรมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างชาวไทยพุทธและชาวไทยมุสลิม และการช่วยเหลือและร่วมแก้ปัญหา และ 3) ความเท่าเทียมและการเข้าถึงทรัพยากร 2 แนวทาง ได้แก่ การส่งเสริมความเท่าเทียมและความยุติธรรมโดยไม่เลือกปฏิบัติ และการเปิดโอกาสในการเข้าถึงทรัพยากรอย่างเท่าเทียมกันงานวิจัยนี้เสนอแนะให้จัดเวทีในการพูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้ทางวัฒนธรรมระหว่างชาวไทยพุทธและชาวไทยมุสลิม โดยเป็นพื้นที่ปลอดภัย ที่ทุกฝ่ายสามารถแสดงความคิดเห็นได้อย่างเต็มที่ เพื่อสร้างพื้นที่กลางในการสื่อสารและเรียนรู้ร่วมกัน ควรส่งเสริมให้ประชาชนในพื้นที่ได้ทำกิจกรรมร่วมกันเพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดี
การจ้างงานควรกำหนดคุณสมบัติที่เป็นกลาง มีความสมเหตุสมผลและทุกคนยอมรับได้ ซึ่งสามารถนำไปสู่แนวทางการไม่เลือกปฏิบัติ

การออกแบบกิจกรรมท่องเที่ยววิถีไทย : ย่านท่าพระจันทร์และบางลำพู

ศุภารมย์ ประสาทแก้ว, รัชพล แย้มกลีบ, บุณยนุช นาคะ, พิชญา คุ้มแคว้น — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจศักยภาพพื้นที่ย่านท่าพระจันทร์ และบางลำพูสู่การเป็น เส้นทางการท่องเที่ยววิถีไทย และ 2) เพื่อวิเคราะห์ความพึงพอใจจากเส้นทางการท่องเที่ยวแบบเดินเท้า ผ่านกิจกรรมที่กระตุ้นประสาทสัมผัสทั้ง 5 ได้แก่ รูป รส กลิ่น เสียง และสัมผัส ภายใต้แนวคิดการท่องเที่ยว เชิงสร้างสรรค์ และการท่องเที่ยวคุณค่าสูง โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน รวบรวมข้อมูลจากการศึกษาเอกสาร การสำรวจภาคสนาม การออกแบบกิจกรรมท่องเที่ยวแบบเดินเท้า ร่วมกับการจัดกิจกรรมต้นแบบกับกลุ่มตัวอย่าง และประเมินผลผ่านแบบสอบถามและการสนทนากลุ่มย่อย (Focus Group Discussion) จำนวน 25 คน

ผลการวิจัยพบว่า 1) พื้นที่ของเส้นทางท่องเที่ยววิถีไทย กรณีพื้นที่ตัวอย่าง ย่านท่าพระจันทร์และย่านบางลำพูนั้นมีศักยภาพด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมสูงสามารถเชื่อมโยงเรื่องเล่าประวัติศาสตร์เข้ากับประสบการณ์การท่องเที่ยวได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะย่านบางลำพูมีความเข้มแข็งของชุมชนและมีการต่อยอดองค์ความรู้สู่กิจกรรมท่องเที่ยวที่ยั่งยืนเฉพาะตัวที่น่าสนใจ ได้เปรียบเชิงพื้นที่ เดินทางสะดวก แต่ยังขาดการจัดการด้านการท่องเที่ยวในระดับย่าน หากมีคนในชุมชนสนใจร่วมจัดการกับภาครัฐจะสามารถพัฒนาให้เกิดการยกระดับการท่องเที่ยวได้ในอนาคต 2) กลุ่มตัวอย่างความพึงพอใจต่อต้นแบบเส้นทางการท่องเที่ยว ในระดับมากที่สุดใน 5 ด้าน ได้แก่ ด้านกายภาพ ภาพลักษณ์ ด้านอารมณ์ ความรู้สึก ด้านการเพิ่มพูนความรู้ ด้านวัฒนธรรม โดยพึงพอใจในระดับมากในด้านการปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น

พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่นในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลเสริมกลาง อำเภอเสริมงาม จังหวัดลำปาง

Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่นในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลเสริมกลาง 2) ศึกษาเปรียบเทียบภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่นในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลเสริมกลาง 3) นำเสนอพุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำ ของนักการเมืองท้องถิ่นในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลเสริมกลาง วิธีวิจัยเป็นการวิจัย แบบผสานวิธี คือ การวิจัยเชิงปริมาณด้วยใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ 0.925 ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 365 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีและค่าเอฟเพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างรายคู่ การวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 10 รูปหรือคน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาตามวัตถุประสงค์ของการวิจัย

ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่นในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลเสริมกลาง โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.76) 2) ผลการเปรียบเทียบภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่นในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลเสริมกลาง พบว่า ประชาชนที่มีเพศ อายุ การศึกษา อาชีพ และรายได้ต่างกันมีความคิดเห็นต่อภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่น แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3) พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่นในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลเสริมกลาง พบว่า ธัมมัญญุตา ส่งเสริมการวางแผนและตัดสินใจอย่างมีเหตุผล อัตถัญญุตา ต้องมีเป้าหมายที่ชัดเจนสอดคล้องกับความต้องการของประชาชน อัตตัญญุตา การรู้บทบาทหน้าที่ของตนเอง มัตตัญญุตา ต้องรู้จักประมาณมีความโปร่งใสยึดประโยชน์ประชาชนเป็นหลัก กาลัญญุตา วางแผนและดำเนินงานให้สอดคล้องกับบริบทชุมชน ปริสัญญุตา เข้าใจปัญหาและลำดับความสำคัญได้อย่างเหมาะสม ปุคคลัญญุตา ส่งเสริมบุคลากรให้มีความสามารถ

การพัฒนาการสื่อสารของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เพื่อลดปัญหาความขัดแย้งระหว่างองค์กรกับประชาชนด้วยหลักสาราณียธรรม 6

ปนัดดา รักษาแก้ว, รุจ กสิวุฒิ — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาการสื่อสารที่ใช้แก้ไขปัญหาความขัดแย้งระหว่างสำนักงานตำรวจแห่งชาติกับประชาชน 2) ปัจจัยที่ส่งผลการสื่อสารของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ในการลดความขัดแย้งระหว่างสำนักงานตำรวจแห่งชาติกับประชาชน และ 3) เสนอกระบวนการการพัฒนาการสื่อสารของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เพื่อลดปัญหาความขัดแย้งระหว่างองค์กรและประชาชน ด้วยหลักสาราณียธรรม 6 รูปแบบการวิจัยเป็นแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ มีการใช้แบบสอบถาม เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 376 คน และการวิจัยเชิงคุณภาพใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้สำคัญ จำนวน 6 คน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐาน โดยใช้ Regression และวิเคราะห์ข้อมูลโดยเนื้อหาพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1) การสื่อสารที่ใช้แก้ปัญหาความขัดแย้งระหว่างสำนักงานตำรวจแห่งชาติกับประชาชน อยู่ในระดับมาก 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการสื่อสารของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ พบว่า องค์ประกอบของความขัดแย้ง ส่งผลต่อการสื่อสารของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ได้ร้อยละ 86.8 และหลักสาราณียธรรม 6 ส่งผลต่อการสื่อสารของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ได้ร้อยละ 85.2 3) กระบวนการการพัฒนาการสื่อสารของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เพื่อลดปัญหาความขัดแย้งระหว่างองค์กรและประชาชน ด้วยหลักสาราณียธรรม 6 พบว่า การสื่อสารของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ มีปัจจัยพื้นฐาน คือ องค์ประกอบของความขัดแย้ง นำมาประยุกต์กับหลักสาราณียธรรม 6 ประกอบด้วย (1) เมตตากายกรรม การประพฤติดี (2) เมตตาวจีกรรม การสื่อสารด้วยวาจาสุจริต (3) เมตตามโนกรรม การคิดดี ทำดี (4) สาธารณโภคี การแบ่งผลประโยชน์อย่างเท่าเทียม (5) สีลสามัญญตา การปฏิบัติตนตามระเบียบ (6) ทิฏฐิสามัญญตา มีความคิดเห็นไปในแนวทางเดียวกัน

การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมครูปฐมวัยเพื่อพัฒนากระบวนการทางภาษาไทยและสติปัญญาของเด็ก ด้วยกระบวนการโค้ชและระบบพี่เลี้ยง

รัชนีบูรณ์ เนตรภักดี, อรรถพงษ์ ผิวเหลือง — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและความต้องการในการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนากระบวนการทางภาษาไทยและสติปัญญาของเด็กด้วยกระบวนการโค้ชและระบบพี่เลี้ยง 2) ออกแบบและพัฒนาหลักสูตรอบรมครูปฐมวัย 3) นำหลักสูตรไปใช้ และ 4) ประเมินผลและปรับปรุงหลักสูตร โดยใช้กระบวนการวิจัยและพัฒนา (R&D) 4 ขั้น ดังนี้ ขั้นที่ 1 (1) เครื่องมือ แบบวิเคราะห์เอกสาร มีความตรงเชิงเนื้อหา ระดับมากที่สุด (2) กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ผู้ทรงคุณวุฒิ 9 รูป/คน, ครูและอาจารย์ 14 คน เครื่องมือ แบบสัมภาษณ์ มีความตรงเชิงเนื้อหา ระดับมาก (3) ครูและผู้ที่เกี่ยวข้อง 20 คน เครื่องมือ แบบสอบถาม ค่า IOC ≥ .50 ขั้นที่ 2 กลุ่มผู้ให้ข้อมูล 1) ผู้เชี่ยวชาญ 5 รูป/คน เครื่องมือ แบบประเมินความสอดคล้อง มีความตรงเชิงเนื้อหา ระดับมาก, แบบประเมินความเหมาะสมของหลักสูตร มีความตรงเชิงเนื้อหา ระดับมาก 2) ทดลองใช้หลักสูตรฝึกอบรม 1 วัน (2 หน่วยการเรียนรู้) ให้ครูปฐมวัย 10 คนและสัมภาษณ์หลังการอบรม ขั้นที่ 3 1) นำหลักสูตรไปอบรม 2 วัน (4 หน่วยการเรียนรู้) ให้ครูปฐมวัย 18 คน เครื่องมือ แบบวัดความรู้ ค่า IOC = 30 ข้อ, ค่าความยาก (p), ค่าอำนาจจำแนก (r), α = 0.92, แบบประเมินแผนการจัดการเรียนรู้ มีความตรงเชิงเนื้อหา ระดับมาก, แบบประเมินการจัดการเรียนรู้ มีความตรงเชิงเนื้อหา ระดับมาก 2) กลุ่มอาสาสมัคร นักเรียนปฐมวัย 120 คน เครื่องมือ แบบประเมินกระบวนการทางภาษา มีความตรงเชิงเนื้อหา ระดับมากที่สุด, แบบประเมินกระบวนการทางสติปัญญา มีความตรงเชิงเนื้อหา ระดับมาก ขั้นที่ 4 กลุ่มอาสาสมัคร 1) ครูปฐมวัย 6 คน, ผู้ปกครอง 31 คน เครื่องมือ แบบสอบถามความคิดเห็น ค่า IOC ≥ 0.50 2) กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ผู้ทรงคุณวุฒิ 9 รูป/คน เครื่องมือ แบบรับรองหลักสูตร มีความตรงเชิงเนื้อหา ระดับมากที่สุด

ผลการวิจัย ตามวัตถุประสงค์ข้อที่ 1 พบว่า ปัจจุบันมีความต้องการพัฒนาหลักสูตร ฝึกอบรมอยู่ในระดับมากที่สุด ข้อที่ 2 พบว่า หลักสูตรฝึกอบรมฉบับร่าง มีความสอดคล้องในภาพรวม ระดับมาก และหลักสูตรฝึกอบรมฉบับร่างมีความเหมาะสมในภาพรวม ระดับมาก ข้อที่ 3 พบว่า ครูปฐมวัยมีความรู้ความเข้าใจหลังอบรมสูงกว่าก่อนอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) ความสามารถในการเขียนแผนการเรียนรู้ ระดับมาก ความสามารถด้านการจัดการเรียนรู้ ระดับมากที่สุด และผลการประเมินกระบวนการทางภาษาไทยและสติปัญญาของเด็ก มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) ข้อที่ 4 พบว่า หลังการอบรมมีความพึงพอใจในต่อหลักสูตร ระดับมากที่สุด ด้านกระบวนการโค้ช ระดับมากที่สุด ผลการรับรองหลักสูตร ให้ผลรับรองหลักสูตร

การพัฒนาศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและโบราณสถานเมืองเก่าสงขลา ฝั่งแหลมสน อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา

จิรภัทร วิทยาสมบูรณ์, ภัทรศรา ศรีรัตน์ — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและโบราณสถาน และ 2) เพื่อสร้างแนวทางในการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและโบราณสถาน เมืองเก่าสงขลาฝั่งแหลมสน รูปแบบการวิจัยเป็นวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการศึกษาเอกสาร การสำรวจข้อมูลภาคสนาม การสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และการสังเกตแบบมีส่วนร่วม กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 100 คน ซึ่งเป็นประชาชนและนักท่องเที่ยวในพื้นที่ โดยใช้วิธีการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง ทั้งนี้ข้อมูลที่ได้ถูกวิเคราะห์โดยวิธีการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา และการวิเคราะห์เปรียบเทียบเชิงพื้นที่

ผลการวิจัยพบว่า 1) เมืองเก่าสงขลาฝั่งแหลมสนมีศักยภาพโดดเด่นในด้านทรัพยากรทางวัฒนธรรมและโบราณสถาน ประกอบด้วยองค์ประกอบหลัก 3 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านการเข้าถึงและการเชื่อมโยง ซึ่งยังขาดระบบการเชื่อมโยงภายในพื้นที่ที่ต่อเนื่องและมีประสิทธิภาพ (2) ด้านการดึงดูดนักท่องเที่ยว พบว่าขาดกิจกรรมสร้างสรรค์ที่ถ่ายทอดอัตลักษณ์และคุณค่าทางวัฒนธรรมอย่างชัดเจน และ (3) ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก ซึ่งยังไม่เพียงพอและไม่ตอบสนองต่อความต้องการของนักท่องเที่ยวในปัจจุบัน โดยเฉพาะด้านโครงสร้างพื้นฐาน เช่น ระบบนำทาง ห้องสุขา และพื้นที่จอดรถ และ 2) แนวทางการพัฒนาที่ได้จากการวิจัยเสนอให้ดำเนินการบูรณาการทั้งในมิติของโครงสร้างพื้นฐาน วัฒนธรรม และการมีส่วนร่วมของชุมชน ได้แก่ การจัดระบบการเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยว การออกแบบกิจกรรมท่องเที่ยวที่สร้างประสบการณ์ทางวัฒนธรรม และการยกระดับสิ่งอำนวยความสะดวกให้เหมาะสมกับบริบทท้องถิ่น ทั้งนี้ องค์ความรู้ใหม่ที่ได้จากการศึกษาสามารถนำไปประยุกต์ใช้เชิงนโยบายและการวางแผนเชิงยุทธศาสตร์เพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างยั่งยืนในระดับชุมชนและระดับประเทศ

การพัฒนาทรัพยากรบุคคลของราชการส่วนท้องถิ่นในยุคการเปลี่ยนแปลงดิจิทัล ของจังหวัดนนทบุรี

รณิดา ทรัพย์สิน, สถิตย์ นิยมญาติ, กมลพร กัลยาณมิตร, ณัฐวัฒน์ สิริพรวุฒิ — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์สภาพการณ์การพัฒนาทรัพยากรบุคคลของราชการส่วนท้องถิ่นในยุคการเปลี่ยนแปลงดิจิทัลของจังหวัดนนทบุรี (2) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาทรัพยากรบุคคลของราชการส่วนท้องถิ่นในยุคการเปลี่ยนแปลงดิจิทัลของจังหวัดนนทบุรี และ (3) เสนอแนะแนวทางการพัฒนาทรัพยากรบุคคลของราชการส่วนท้องถิ่นในยุคการเปลี่ยนแปลงดิจิทัลของจังหวัดนนทบุรี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้บริหารและเจ้าหน้าที่ของเทศบาลนคร ในจังหวัดนนทบุรี จำนวน 18 คน และนักวิชาการด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ จำนวน 4 คน รวม 22 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การสรุปความแบบพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพการณ์การพัฒนาทรัพยากรบุคคลของราชการส่วนท้องถิ่นในยุคการเปลี่ยนแปลงดิจิทัลของจังหวัดนนทบุรี แม้จะมีนโยบายและยุทธศาสตร์ดิจิทัลระดับชาติที่ชัดเจน แต่การปฏิบัติยังเผชิญข้อจำกัดด้านงบประมาณ โครงสร้างองค์กร และการจัดอบรมที่ไม่สอดคล้องกับทักษะดิจิทัลที่จำเป็น โดยเฉพาะในกลุ่มพนักงานปฏิบัติการ (2) ปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาทรัพยากรบุคคลของราชการส่วนท้องถิ่น พบปัญหาการขาดทักษะดิจิทัลในกลุ่มพนักงานอาวุโส โครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยีที่ล้าสมัย และแรงจูงใจในการพัฒนาศักยภาพที่ยังไม่ชัดเจนและ (3) แนวทางการพัฒนาทรัพยากรบุคคลของราชการส่วนท้องถิ่นในยุคการเปลี่ยนแปลงดิจิทัลของจังหวัดนนทบุรี เสนอให้จัดทำแผนยุทธศาสตร์พัฒนาดิจิทัลที่แบ่งเป็น 3 ระดับ คือ พื้นฐาน กลาง และสูง พร้อมส่งเสริมการเรียนรู้อย่างต่อเนื่องผ่านระบบออนไลน์ มีระบบติดตามผล เพิ่มงบประมาณเฉพาะ และสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่สนับสนุนทัศนคติดิจิทัล โดยเน้นความร่วมมือกับภาคส่วนต่าง ๆ เช่น ภาคการศึกษา และภาคเอกชน เพื่อพัฒนาศักยภาพบุคลากร

การส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมตามแนวพระพุทธศาสนาของประชาชนในตำบลนาแก้ว อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง

สุภารัตน์ วัฒเสน, พระครูศรีปวรบัณฑิต, ยุทธนา ปราณีต — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในตำบลนาแก้ว อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) นำเสนอแนวทางการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมตามแนวพระพุทธศาสนา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้สูตรของยามาเน่ในการคำนวณกลุ่มตัวอย่างจากประชากรผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวน 6,026 คน ได้กลุ่มตัวอย่าง 376 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหา ความถี่ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน รวมถึงสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบค่าที การทดสอบค่าเอฟ และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 10 คน แบ่งเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ นักวิชาการหรือผู้ปฏิบัติการด้านศาสนา 2 คน นักวิชาการหรือผู้ปฏิบัติการด้านรัฐศาสตร์ 2 คนผู้นำชุมชน 4 คน และนักการเมืองท้องถิ่น 2 คน

ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในตำบลนาแก้ว โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.93) 2) การเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนจำแนกตามปัจจัย ส่วนบุคคลพบว่า เพศ อายุ ระดับการศึกษา และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนที่แตกต่างกัน ส่งผลต่อความคิดเห็นต่อวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยปัจจัยด้านอาชีพไม่พบความแตกต่าง 3) การส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมตามหลักสาราณียธรรม 6 เป็นแนวทางหลักในการสร้างจิตสำนึกที่ดีและการมีส่วนร่วมที่เป็นรูปธรรม

แนวทางการบริหารเพื่อความเป็นเลิศในงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2

วรางคณา ขาวพิพัฒน์, ชัยยศ เดชสุระ, วีรภัทร ภัทรกุล — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างและตรวจสอบแนวทางการบริหารเพื่อความเป็นเลิศในงานวิชาการของสถานศึกษา และ 2) เพื่อประเมินแนวทางการบริหารงานเพื่อความเป็นเลิศในงานวิชาการของสถานศึกษา มีวิธีการดำเนินการวิจัย เป็น 2 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 การสร้างแนวทางการบริหารเพื่อความเป็นเลิศในงานวิชาการของสถานศึกษา โดยศึกษาเอกสารและตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา โดยผู้เชี่ยวชาญจำนวน 5 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบประเมินความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการการหาค่าดัชนีความสอดคล้อง และขั้นตอนที่ 2 การประเมินความเหมาะสมและเป็นไปได้ของแนวทางการบริหารเพื่อความเป็นเลิศในงานวิชาการของสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูหัวหน้าฝ่ายบริหารวิชาการของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2 จำนวน 226 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย โรงเรียนละ 2 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นด้านความเหมาะสม เท่ากับ 0.97 และค่าความเชื่อมั่นด้านความเป็นไปได้ เท่ากับ 0.98 สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที

ผลการวิจัย พบว่า 1) แนวทางการบริหารเพื่อความเป็นเลิศในงานวิชาการของสถานศึกษา ประกอบด้วย 7 ด้าน มีค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.80-1.00 ทุกด้าน ได้แก่ ด้านที่ 1 การนำองค์กร มี 9 แนวทางปฏิบัติ ด้านที่ 2 กลยุทธ์ มี 7 แนวทางปฏิบัติ ด้านที่ 3 นักเรียนและผู้มีส่วนได้เสีย มี 7 แนวทางปฏิบัติ ด้านที่ 4 การวัด การวิเคราะห์ และการจัดการความรู้ มี 7 แนวทางปฏิบัติ ด้านที่ 5 บุคลากร มี 6 แนวทางปฏิบัติ ด้านที่ 6 การปฏิบัติงานวิชาการ มี 9 แนวทางปฏิบัติ และด้านที่ 7 ผลลัพธ์ มี 11 แนวทางปฏิบัติ รวมทั้งสิ้น 56 แนวทางปฏิบัติ และ 2) แนวทางการบริหารเพื่อความเป็นเลิศในงานวิชาการของสถานศึกษา ทั้ง 7 ด้าน มีความเหมาะสมและความเป็นไปได้ อยู่ในระดับมากที่สุดทุกแนวทางปฏิบัติ โดยมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ที่ 3.50 อย่างมีระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05

กระบวนการบ่มเพาะคุณธรรมให้แก่นักเรียนของสถานศึกษา กรณีศึกษา โรงเรียนพิงครัตน์ จังหวัดเชียงใหม่

Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

วัตถุประสงค์การวิจัย คือ ศึกษาและสรุปกระบวนการบ่มเพาะคุณธรรมแก่นักเรียนของสถานศึกษา และผลที่ได้ โดยการใช้กรณีศึกษาโรงเรียนพิงครัตน์ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ร่วมกับเทคนิคทบทวนหลังการปฏิบัติ (Retrospective Technique) กลุ่มเป้าหมายคือ กลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียโรงเรียนพิงครัตน์ จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 56 คน จาก 5 กลุ่ม ดังนี้ กลุ่มผู้บริหาร ครู พนักงานของโรงเรียน ผู้ปกครอง นักเรียนปัจจุบัน และศิษย์เก่า เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกด้วยคำถามปลายเปิด สนทนากลุ่ม แบบสอบถามอิเล็กทรอนิกส์

ผลการวิจัยพบว่า 1) กระบวนการและผลของการบ่มเพาะคุณธรรมแก่นักเรียนของสถานศึกษากรณีศึกษาโรงเรียน พิงครัตน์ จังหวัดเชียงใหม่นั้นให้ผลเชิงบวกและสอดคล้องกับค่าคาดหวังของ ผู้ก่อตั้งและผู้บริหาร กับค่าคาดหวังที่ว่า “สร้างคนดี มีน้ำใจ ใฝ่คุณธรรม” โดย “สร้างโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างคนดีสู่สังคม” ทั้งนี้มาจากความเข้าใจถึงจุดมุ่งหมายและวิธีการดำเนินกิจการเดียวกันของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของโรงเรียน เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์และค่าคาดหวังร่วมกันโดยการใช้หลักใช้หลักพุทธศาสนา ศีล5 ร่วมกับหลัก ความดีสากล 5ประการ (UG 5) มาเป็นแกนในการเรียนการสอนและกิจกรรมต่าง ๆ ของทางโรงเรียน รวมถึงการสร้างอาคารสถานที่เรียนให้มีความพร้อมและปลอดภัย 2) สรุปการกระบวนการบ่มเพาะคุณธรรมของสถานศึกษา โดยการใช้กระบวนการ G-H-R-D: G = Goal Setting การตั้งเป้าหมายในการดำเนินการที่ชัดเจน H = How to ใช้หลักพุทธศาสนา ศีล5 ร่วมกับหลักความดีสากล 5 ประการ UG 5 มาเป็นแกนในการเรียนการสอนและกิจกรรมต่าง ๆ ของทางโรงเรียน R = Recruitment & Selection, Explanation การคัดสรรบุคลากรที่จะเข้ามาทำร่วมกัน และรวมไปถึงการเลือกสรรผู้ปกครองนักเรียน D = Development Evaluation การประเมิณผลการดำเนินงานต่าง ๆ เพื่อการพัฒนาให้ดีขึ้นจากผลการศึกษานี้องค์กรอื่น ๆ สามารถนำองค์ความรู้ที่ได้ไปประยุกต์ใช้กับองค์กรของตนเพื่อเป็นประโยชน์ในการบ่มเพาะคุณธรรมแก่นักเรียนได้เช่นกัน

รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุแบบพหุระดับของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา

ณปภัช บัวกิ่ง, จำลอง วงษ์ประเสริฐ, กฤติเดช จันทวารา — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา 2. พัฒนารูปแบบและตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุแบบพหุระดับของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ด้วยการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับ (Multilevel SEM) ประชากรที่ใช้คือ ผู้บริหาร จำนวน 228 คน ครูผู้สอน จำนวน 3,628 คน และนักเรียน จำนวน 12,416 คน ตัวอย่างที่ใช้ คือ ผู้บริหาร จำนวน 120 คน ครูผู้สอนคณิตศาสตร์ จำนวน 139 คน และนักเรียน จำนวน 470 คน ได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ และการวิจัยครั้งนี้ใช้เทคนิคการสร้างแบบจำลองสมการโครงสร้างด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป Mplus 8.3 เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบทดสอบวัดการคิดเชิงคณิตศาสตร์ แบบสอบถามวัดตัวแปรปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการคิดเชิงคณิตศาสตร์ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าความเบ้และค่าความโด่ง ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน

ผลการวิจัยพบว่า 1. การวิเคราะห์ค่าสถิติพื้นฐานของตัวแปรที่เกี่ยวข้อง พบว่า ตัวแปรทั้งในระดับโรงเรียน ระดับห้องเรียน และระดับนักเรียน มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานอยู่ในเกณฑ์ต่ำถึงปานกลาง ข้อมูลมีการแจกแจงใกล้เคียงปกติ และค่าความเบ้-ความโด่งอยู่ในช่วงที่ยอมรับได้ แสดงให้เห็นว่าผู้ตอบมีความคิดเห็นไปในทิศทางเดียวกัน การพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุแบบพหุระดับ (Multilevel SEM) เชื่อมโยงปัจจัยจาก 3 ระดับ ได้แก่ ระดับโรงเรียน ระดับห้องเรียน และระดับนักเรียน เพื่ออธิบายการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียน ผลการตรวจสอบโมเดล พบว่า ดัชนีความสอดคล้อง (χ²/df, CFI, TLI, RMSEA, SRMR) อยู่ในเกณฑ์ดี แสดงว่า โมเดลมีความเหมาะสมกับข้อมูลเชิงประจักษ์ อีกทั้งโมเดลยังสามารถอธิบายความแปรปรวนของการคิดเชิงคณิตศาสตร์ได้สูง (R² = 71-88 %) สะท้อนว่า ปัจจัยด้านการบริหารจัดการโรงเรียน คุณภาพการสอน และปัจจัยเชิงจิตพิสัยของนักเรียน มีบทบาทร่วมกันอย่างสำคัญต่อการพัฒนาทักษะการคิดเชิงคณิตศาสตร์

องค์ความรู้ใหม่เกี่ยวกับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนในมิติพหุระดับ พบว่า การคิดเชิงคณิตศาสตร์ได้รับอิทธิพลทางตรงและทางอ้อมจากคุณภาพการบริหารจัดการโรงเรียนและคุณภาพการสอน ในห้องเรียนผ่านบรรยากาศและวิธีการเรียนรู้ที่เอื้อต่อการคิดเชิงลึก โมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนได้สูง เป็นสิ่งที่มีความสำคัญของการพัฒนาคุณภาพการศึกษาอย่างบูรณาการ ทั้งด้านภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหาร คุณภาพการสอนของครู และแรงจูงใจของนักเรียน เพื่อยกระดับการเรียนการสอนคณิตศาสตร์อย่างยั่งยืน

ฟ้อนแสงแรกบ้านซะซอม : นวัตกรรมสร้างสรรค์การแสดงนาฎศิลป์พื้นบ้าน เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม บ้านซะซอม อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี

วรางคณา วุฒิช่วย, ณณฐ วิโย, จักรวาล วงศ์มณี — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาทุนทางวัฒนธรรมของชุมชนบ้านซะซอม อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี 2) เพื่อสร้างสรรค์นวัตกรรมการแสดงนาฏศิลป์พื้นบ้านให้เป็นเอกลักษณ์ของชุมชน และ 3) เพื่อถ่ายทอดองค์ความรู้นาฏศิลป์สร้างสรรค์ ชุด “ฟ้อนแสงแรกบ้านซะซอม” ให้เป็นเอกลักษณ์ของชุมชนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยแบ่งขั้นตอนการศึกษาวิจัยออกเป็น 5 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ระยะที่ 2 เก็บข้อมูลทุนทางวัฒนธรรมของชุมชนโดยการสนทนากลุ่มและเก็บข้อมูลการแสดงนาฏศิลป์พื้นบ้านของชุมชนจากการสัมภาษณ์ ใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง และแบบลูกโซ่ ระยะที่ 3 ออกแบบสร้างสรรค์การแสดงนาฏศิลป์ ระยะที่ 4 ประเมินการแสดงโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และระยะที่ 5 ถ่ายทอดองค์ความรู้สู่ชุมชน

ผลการวิจัยพบว่า 1) ทุนทางวัฒนธรรมของบ้านซะซอม อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี เกิดจากการสืบทอดประเพณีและความเชื่อมาจากบรรพบุรุษและความเชื่อที่ก่อตัวเข้มแข็งมากขึ้นเมื่อย้ายถิ่นฐานมาตั้งบ้านซะซอม ทุนทางวัฒนธรรมที่โดดเด่นคือ วิถีชีวิตคนกับป่าและการทอผ้ากาบบัวแสงแรก นอกจากนี้ยังเป็นหมู่บ้านท่องเที่ยววิถีวัฒนธรรมในนามชุมชนท่องเที่ยวแสงแรกบ้านซะซอม 2) การสร้างสรรค์นาฏศิลป์พื้นบ้านชุดฟ้อนแสงแรกบ้านซะซอม มีองค์ประกอบในการออกแบบและสร้างสรรค์งาน 6 ประการ คือ (1) แนวคิด ในการสร้างสรรค์ผลงานจากทุนทางวัฒนธรรมและเอกลักษณ์ด้านการท่องเที่ยวและธรรมชาติที่โดดเด่น (2) รูปแบบการแสดงเป็นการฟ้อนรำประกอบเพลงพื้นบ้านอีสาน ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเอกลักษณ์ของชุมชน (3) เพลงและเครื่องดนตรี ประพันธ์ทำนองขึ้นใหม่ คือ ทำนองเพลงแสงแรกบ้านซะซอมผสมกับทำนองเต้ย เนื้อร้องพรรณนาถึง วิถีชีวิตแหล่งท่องเที่ยว และคำขวัญของชุมชน (4) เครื่องแต่งกายและเครื่องประดับ ใช้ผ้าถุงและผ้าสไบลายแสงแรกที่ทอขึ้นโดยชุมชนและประดับด้วยดอกพุด (5) ท่ารำและการแปรแถว ออกแบบท่าฟ้อนรําโดยใช้หลักนาฏศิลป์ไทย ตีบทตามเนื้อร้อง ท่านาฏศิลป์พื้นบ้านแม่บทอีสาน และ ท่าที่สื่อถึงอากัปกิริยาธรรมชาติ และ 6) โอกาสที่ใช้ในการแสดง ใช้แสดงต้อนรับนักท่องเที่ยวที่มาเยือนและในโอกาสต่าง ๆ สำหรับการถ่ายทอดองค์ความรู้ชุดการแสดงนาฏศิลป์สร้างสรรค์ “ฟ้อนแสงแรกบ้านซะซอม” ให้แก่ผู้เข้าร่วมอบรมจากการวิเคราะห์ทั้งหมด 3 ประเด็น พบว่า ผู้เข้าร่วมอบรมมีความรู้ความเข้าใจในการสร้างสรรค์นาฏศิลป์พื้นบ้าน สามารถปฏิบัติท่ารำฟ้อนแสงแรกบ้านซะซอมเพื่อต้อนรับนักท่องเที่ยว และชุมชนเกิดความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมของตนเอง และสามารถสืบทอดเป็นเอกลักษณ์ของชุมชนนำไปสู่การส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน

การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมสมมรถนะการอ่านขั้นสูงของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย

พรภวิษย์ นันทชัชวาลย์กุล, คชา ปราณีตพลกรัง — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินรูปแบบการสอนที่ส่งเสริมทักษะการอ่านขั้นสูงของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในโรงเรียนขนาดกลางในจังหวัดสิงห์บุรี-อ่างทอง การวิจัยดำเนินการ 4 ขั้นตอน 1) ศึกษาความต้องการจำเป็นผ่านการวิเคราะห์เอกสาร สัมภาษณ์ครู 10 คน อาจารย์ 10 คน และนักเรียน 10 คน และแบบสอบถามจากครู 40 คนและนักเรียน 400 คน โดยสุ่มแบบเจาะจง 2) พัฒนารูปแบบผ่านการสนทนากลุ่มกับผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คน 3) ทดลองใช้รูปแบบกับนักเรียน 40 คนที่สุ่มแบบเจาะจง และประเมินด้วยการวัดผลสัมฤทธิ์ก่อน-หลังเรียน ทักษะการอ่านขั้นสูง และความพึงพอใจ และ 4) ปรับปรุงรูปแบบโดยผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง 30 คน ข้อมูลวิเคราะห์ด้วยสถิติพื้นฐาน ค่า PNI, Paired Sample t-test และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนขาดทักษะการวิเคราะห์และวิพากษ์ สะท้อนความจำเป็นเร่งด่วนในการปรับปรุงการสอน 2) รูปแบบประกอบด้วย 8 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ เป้าหมาย สาระการเรียนรู้ วิธีการสอน (เช่น การอภิปราย การเรียนรู้เชิงรุก) ขั้นตอนการเรียนรู้ สื่อการเรียนรู้ การประเมินผล และปัจจัยสนับสนุน 3) ผลสัมฤทธิ์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) โดยทักษะการอ่านขั้นสูง ( = 4.53, S.D. = 0.63) และความพึงพอใจ ( = 4.53, S.D. = 0.67) อยู่ในระดับดีมาก 4) รูปแบบได้รับการประเมินในระดับดีมาก ( = 4.54, S.D. = 0.74) พร้อมข้อเสนอแนะให้ปรับให้สอดคล้องกับบริบทท้องถิ่นและเพิ่มการใช้เทคโนโลยี รูปแบบนี้ตอบสนองความต้องการพัฒนาทักษะการอ่านขั้นสูงในยุคดิจิทัล ซึ่งสอดคล้องกับเป้าหมายการศึกษาโลก

แนวทางการส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวพุทธสถาน ศิลปะและวัฒนธรรมวิถีพุทธ : กรณีศึกษาอำเภอห้วยกระเจา จังหวัดกาญจนบุรี

Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาการส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวพุทธสถาน ศิลปะและวัฒนธรรมวิถีพุทธ 2. เพื่อวิเคราะห์การส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวพุทธสถาน ศิลปะและวัฒนธรรมวิถีพุทธในอำเภอห้วยกระเจา จังหวัดกาญจนบุรี และ 3. เพื่อนำเสนอแนวทางการส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวพุทธสถาน ศิลปะและวัฒนธรรมวิถีพุทธในอำเภอห้วยกระเจา จังหวัดกาญจนบุรี การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการศึกษาเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 18 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบบันทึก แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาและตรวจสอบความสมบูรณ์ของข้อมูลโดยใช้เทคนิค 3 เส้าแล้วนำเสนอข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1. การศึกษาการส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวพุทธสถาน ศิลปะและวัฒนธรรมวิถีพุทธ พบข้อมูลองค์ประกอบการท่องเที่ยวทั้ง 6 ปัจจัย (6As) ตามแนวคิดของดิมิทริออส บูฮาลิส โดยนำมาปรับใช้เป็นองค์ประกอบ 5 ด้าน ดังนี้ (1) ปัจจัยการส่งเสริมด้านสิ่งดึงดูด (2) ปัจจัยการส่งเสริมด้านการเข้าถึง (3) ปัจจัยด้านสิ่งอำนวยความสะดวก (4) ปัจจัยการส่งเสริมด้านกิจกรรม และ (5) ปัจจัยการส่งเสริมด้านการให้บริการ 2. การวิเคราะห์การส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวพุทธสถาน ศิลปะและวัฒนธรรมวิถีพุทธ ในอำเภอห้วยกระเจา จังหวัดกาญจนบุรี จาก 5 ปัจจัย (5As) มีดังนี้ (1) ปัจจัยการส่งเสริมด้านสิ่งดึงดูด ได้แก่ วัดสระลงเรือที่มีหลวงพ่อใหญ่องค์ดำ เรือสุพรรณหงส์ และรูปเหมือนของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) องค์ใหญ่ที่สุดในโลก วัดทิพย์สุคนธาราม วัดพรหมนิมิต และชุมชนไทยทรงดำที่มีวัฒนธรรมท้องถิ่นที่โดดเด่น (2) ปัจจัยการส่งเสริมด้านการเข้าถึง สามารถเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัวหรือโดยสารประจำทาง เส้นทางสะดวกและมีป้ายบอกทาง (3) ปัจจัยด้านสิ่งอำนวยความสะดวก มีสาธารณูปโภคพื้นฐาน ที่พัก ร้านอาหาร ห้องสุขา และร้านของที่ระลึก แต่ยังไม่เพียงพอ (4) ปัจจัยการส่งเสริมด้านกิจกรรม มีการจัดกิจกรรมของท้องถิ่นโดยเน้นทางการท่องเที่ยวต่อเนื่องทุกปี และ (5) ปัจจัยการส่งเสริมด้านการให้บริการ ปัจจัยที่พบได้น้อยในแหล่งท่องเที่ยว คือ ระบบธนาคาร และระบบความปลอดภัยที่มีอย่างจำกัด 3. แนวทางการส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวพุทธสถาน ศิลปะและวัฒนธรรมวิถีพุทธในอำเภอห้วยกระเจา จังหวัดกาญจนบุรี ประกอบด้วย (1) แนวทางส่งเสริมด้านสิ่งดึงดูดมี 3 แนวทาง คือ จัดทำแผนที่เชื่อมโยง ประชาสัมพันธ์ในงานประจำปี และจัดโปรแกรมท่องเที่ยว (2) แนวทางส่งเสริมด้านการเข้าถึง มี 2 แนวทาง คือ จัดทำแผนที่เชื่อมโยง และบริการรถนำเที่ยว (3) แนวทางส่งเสริมด้านสิ่งอำนวยความสะดวก มี 3 แนวทาง คือ เพิ่มจุดบริการ เพิ่มระบบสื่อสารสมัยใหม่ และจัดตั้งศูนย์เรียนรู้/จุดจำหน่ายของที่ระลึก (4) แนวทางส่งเสริมด้านกิจกรรมมี 2 แนวทาง คือ ส่งเสริมกิจกรรมประจำปีและกิจกรรมพิเศษ (5) แนวทางส่งเสริมด้านการให้บริการมี 2 แนวทาง คือ เสริมปัจจัยพื้นฐานและบริการด้านสื่อสังคมออนไลน์

ผลการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ผ่านกระบวนการสืบเสาะหาความรู้ที่มีต่อความเข้าใจความคิดรวบยอดทางวิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย

เสริมศิริ รุมรณกาศ, ปิยะนันท์ หิรัณย์ชโลทร, ชลาธิป สมาหิโต — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ผ่านกระบวนการสืบเสาะหาความรู้ที่มีผลต่อความเข้าใจความคิดรวบยอดทางวิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย กลุ่มเป้าหมายในการวิจัย คือ เด็กปฐมวัยอายุ 5-6 ปี ที่กำลังศึกษาอยู่ระดับชั้นอนุบาลปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง จังหวัดชลบุรี จำนวน 25 คน งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-experimental) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ผ่านกระบวนการสืบเสาะหาความรู้ 24 กิจกรรม 2) แบบประเมินความเข้าใจความคิดรวบยอดทางวิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการทดลอง สาระละ 3 สถานการณ์ รวมทั้งสิ้นจำนวน 9 สถานการณ์ และ 3) แบบสัมภาษณ์ความคิดเห็นของครูที่มีต่อชุดกิจกรรมการเรียนรู้ผ่านกระบวนการสืบเสาะหาความรู้ที่มีต่อความเข้าใจความคิดรวบยอดทางวิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและบรรยายเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ผ่านกระบวนการสืบเสาะหาความรู้ มีความเข้าใจความคิดรวบยอดทางวิทยาศาสตร์หลังการทดลองสูงขึ้นกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 โดยก่อนการทดลองมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 47.52 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 7.07 และหลังการทดลองมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 80.24 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.99 โดยพบว่าหลังการทดลองเด็กปฐมวัยแสดงความเข้าใจความคิดรวบยอดทางวิทยาศาสตร์ทั้ง 3 สาระ คือ วิทยาศาสตร์ชีวภาพ วิทยาศาสตร์กายภาพ วิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ โดยสามารถจัดกลุ่ม เรียงลำดับ และอธิบายการเปลี่ยนแปลงของสิ่งมีชีวิตตามเกณฑ์ที่กำหนด จัดกลุ่มวัตถุ เปรียบเทียบเสียงและเข้าใจผลของแรงต่อการเคลื่อนที่ของวัตถุ รวมถึงอธิบายลักษณะของดิน น้ำ และท้องฟ้าที่แตกต่างกัน พร้อมทั้งเข้าใจประโยชน์ และการดูแลสิ่งแวดล้อมได้เหมาะสมตามวัย

การนำมาตรการส่งเสริมการผลิตเครื่องประดับอัญมณีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมไปปฏิบัติ

Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์สภาพการณ์การนำมาตรการส่งเสริมการผลิตเครื่องประดับอัญมณีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมไปปฏิบัติ (2) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคต่อการผลิตเครื่องประดับอัญมณีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และ (3) เสนอแนะแนวทางการนำมาตรการส่งเสริมการผลิตเครื่องประดับอัญมณีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมไปปฏิบัติ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งกับอุตสาหกรรมอัญมณีและเครื่องประดับ ทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และภาควิชาการ จำนวน 26 ราย โดยการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การสรุปความแบบพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า (1) ประเทศไทยมีการกำหนดนโยบายด้านสิ่งแวดล้อมในระดับยุทธศาสตร์ชาติและแผนพัฒนาประเทศ รวมถึงผลักดันแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน แต่ยังขาดมาตรการเฉพาะสำหรับกลุ่มผู้ประกอบการเครื่องประดับอัญมณีโดยตรง โดยเฉพาะกลุ่ม SMEs ที่ยังเข้าไม่ถึงสินเชื่อเขียวและองค์ความรู้ด้านการผลิตอย่างยั่งยืน แม้จะมีผู้ประกอบการบางกลุ่มนำวัสดุรีไซเคิลและแนวคิด Eco-Design มาใช้ แต่ยังขาดระบบตรวจสอบย้อนกลับและขีดความสามารถด้านเทคโนโลยี การขนส่งและบรรจุภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเริ่มมีการนำมาใช้ในกลุ่มรายใหญ่ ส่วนรายย่อยยังเผชิญกับข้อจำกัดหลายด้าน (2) ปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญ ได้แก่ ความยากในการเข้าถึงวัตถุดิบอย่างยั่งยืน ระบบรับรองที่ไม่ชัดเจน และต้นทุนการเปลี่ยนผ่านสู่กระบวนการสีเขียว และ (3) ข้อเสนอแนะแนวทาง ได้แก่ การลดหย่อนภาษี การสนับสนุนการปรับใช้เทคโนโลยี การสร้างเครือข่ายการผลิต และพัฒนาแพลตฟอร์มตลาดสีเขียว ภายใต้ความร่วมมือเชิงบูรณาการจากทุกภาคส่วน

การบริหารจัดการความปลอดภัยทางถนนในกรุงเทพมหานคร โดยใช้ข้อมูลขนาดใหญ่ (Big Data)

อำนาจ ศรีจำเริญ, กมลพร กัลยาณมิตร, สถิตย์ นิยมญาติ, ชูชีพ เบียดนอก — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

งานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยสำเร็จในการบริหารจัดการความปลอดภัยทางถนนในกรุงเทพมหานครโดยใช้ข้อมูลขนาดใหญ่ (Big Data) (2) เพื่อศึกษาผลกระทบของการนำ Big Data มาใช้ในการบริหารจัดการความปลอดภัยทางถนนในกรุงเทพมหานคร และ (3) เพื่อเสนอข้อเสนอแนะในการปรับปรุงการบริหารจัดการความปลอดภัยทางถนนในกรุงเทพมหานครโดยใช้ข้อมูลขนาดใหญ่ (Big Data) การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้บริหารและเจ้าหน้าที่จากกระทรวงคมนาคม และผู้บริหารและเจ้าหน้าที่จากสำนักการจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานคร เจ้าหน้าที่ตำรวจจราจร นักวิเคราะห์ข้อมูล ผู้แทนจากองค์กรภาคประชาสังคม นักวิชาการและผู้เชี่ยวชาญ และประชาชนผู้ใช้รถใช้ถนน จำนวน 26 คน คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการสรุปความแบบพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า (1) ปัจจัยสำเร็จในการบริหารจัดการความปลอดภัยทางถนนในกรุงเทพมหานครโดยใช้ข้อมูลขนาดใหญ่ ได้แก่ การใช้ Big Data วิเคราะห์พฤติกรรมเสี่ยง ระบุจุดอันตราย และวางมาตรการป้องกัน การบูรณาการข้อมูลจากหลายหน่วยงานเพื่อเพิ่มความแม่นยำและการตอบสนอง การมีนโยบายและกฎหมายรองรับ การพัฒนาเทคโนโลยีและระบบจัดเก็บข้อมูล และการมีส่วนร่วมของประชาชน (2) ผลกระทบของการนำ Big Data มาใช้ในการบริหารจัดการความปลอดภัยทางถนนในกรุงเทพมหานคร พบว่า การใช้ Big Data ส่งผลให้การบริหารจัดการความปลอดภัยมีประสิทธิภาพมากขึ้น ลดจำนวนอุบัติเหตุ ความสูญเสียทางเศรษฐกิจ และเพิ่มการใช้ทรัพยากรอย่างเหมาะสม แต่ยังมีข้อจำกัดเรื่องคุณภาพข้อมูลและขาดบุคลากรด้านเทคนิค (3) ข้อเสนอแนะในการปรับปรุง ได้แก่ การพัฒนาเทคโนโลยีสนับสนุน Big Data การคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล และการลงทุนพัฒนาบุคลากรและโครงสร้างพื้นฐาน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพระบบและลดอุบัติเหตุอย่างยั่งยืน

การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามระดับสูง เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

อรนิด ยืนสุข, ปิยาภรณ์ พิชญาภิรัตน์, สริยกานต์ ยี่เก็งเอี่ยม — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้นมีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการคิดวิเคราะห์วิชาภาษาไทย กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ที่เรียนรู้ด้วยการนำตนเองร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามระดับสูงของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (2) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิเคราะห์ ก่อนเรียนและหลังเรียน และ (3) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียน กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 1 ห้อง 39 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ (1) แผนการจัดการเรียนรู้เรื่อง คำยืมภาษาต่างประเทศในภาษาไทย จำนวน 8 แผนฯ (2) แบบทดสอบวัดความสามารถในการคิดวิเคราะห์มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.95 ค่าดัชนีความสอดคล้องของข้อคำถามกับวัตถุประสงค์เท่ากับ0.6-1.0 และ(3) แบบสอบถามวัดความพึงพอใจต่อการเรียนด้วยการนำตนเองร่วมกับการใช้คำถามระดับสูง มีผลการประเมินระดับเหมาะสมมากที่สุด ( = 4.78, S.D. = 0.16) สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที

ผลการวิจัยพบว่า (1) กิจกรรมการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามระดับสูง เพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ผลการประเมินโดยการประเมินคุณภาพอยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด ( = 4.94, S.D. = 0.21) หลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ผู้เรียนมีคะแนนเฉลี่ย () ร้อยละ 96.82 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) เท่ากับ 0.18 (2) ผลการเปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิเคราะห์ก่อนเรียนและหลังเรียน ผู้เรียนมีความสามารถในการคิดวิเคราะห์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 (3) ความพึงพอใจของผู้เรียนอยู่ในระดับพึงพอใจมาก ( = 4.37, S.D. = 0.76) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านเทคนิคการสอน ผู้เรียนมีความพึงพอใจมากที่สุด ( = 4.52, S.D. = 0.67) รองลงมาคือ ด้านกิจกรรมการเรียนรู้ ด้านเจคติและด้านเนื้อหา ตามลำดับ อีกทั้งผู้เรียนได้ให้ข้อเสนอแนะเชิงบวกต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้

ประสบการณ์การถูกหลอกลวงจากมิจฉาชีพในสังคมดิจิทัลและตัวชี้วัดความเสี่ยงทางสังคมดิจิทัลของผู้สูงอายุ

นพรัตน์ รัตนประทุม — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประสบการณ์การถูกหลอกลวงจากมิจฉาชีพในสังคมดิจิทัลของผู้สูงอายุ และ 2) สร้างและวิเคราะห์ความตรงของตัวชี้วัดความเสี่ยงทางสังคมดิจิทัลของผู้สูงอายุ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา โดยแบ่งออกเป็น 2 ระยะ ได้แก่ ระยะแรก การศึกษาประสบการณ์การถูกหลอกลวงของผู้สูงอายุ และ ระยะที่สอง การสร้างและวิเคราะห์ความตรงของตัวชี้วัด สำหรับ ระยะแรกใช้วิธีศึกษาเฉพาะกรณี โดยผู้ให้ข้อมูลสำคัญถูกเลือกอย่างเจาะจง รวม 15 คน ประกอบด้วย กลุ่มผู้สูงอายุที่มีประสบการณ์ถูกหลอกจากมิจฉาชีพ 10 คน ซึ่งอาศัยอยู่ในเขตเมือง จังหวัดพิษณุโลก และกลุ่มตำรวจไซเบอร์ 5 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก และการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา สำหรับระยะที่ 2 ใช้วิธีการวิเคราะห์ความตรงเชิงเนื้อหา โดยให้กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 9 คน ช่วยประเมินความสอดคล้องระหว่างประสบการณ์การถูกหลอกลวง และตัวชี้วัดความเสี่ยงทางสังคมดิจิทัลที่ได้สร้างขึ้น หลังจากนั้นได้ใช้ดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาในการวิเคราะห์ โดยกำหนดเกณฑ์การผ่านคุณภาพ คือ ต้องมีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหา ≥ 0.78

ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้สูงอายุมีประสบการณ์การถูกหลอกลวงใน 5 รูปแบบ ได้แก่ (1) การถูกหลอกจากแก๊งคอลเซ็นเตอร์ (2) การหลอกให้รักและชักชวนลงทุนผ่านเฟซบุ๊ก (3) การถูกหลอกให้ลงทุนในแพลตฟอร์มออนไลน์ (4) การถูกหลอกจากการซื้อสินค้าออนไลน์ และ (5) การตกเป็นเหยื่อซ้ำและการถูกหลอกลวงแบบอ้างอิงลูกโซ่ มิจฉาชีพได้ใช้จุดอ่อนทางอารมณ์ ความรู้สึก และขาดความรู้ของผู้สูงอายุเป็นเครื่องมือในการหลอกลวง โดยปฏิสัมพันธ์ของการหลอกลวงมีความซับซ้อนและแตกต่างกันไปตามบริบทของผู้สูงอายุ รวมถึงความเสียหายที่เกิดขึ้นมีทั้งด้านทรัพย์สินและจิตใจ และ 2) ผลการสร้างและวิเคราะห์ความตรงของตัวชี้วัดความเสี่ยงทางสังคมดิจิทัล พบว่า ตัวชี้วัดความเสี่ยงทางสังคมดิจิทัลที่สร้างขึ้นมีทั้งสิ้น 24 ตัวชี้วัด โดยตัวชี้วัดทั้งหมดมีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาระดับตัวชี้วัด อยู่ในช่วง 0.89-1.00 และมีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาระดับมาตรวัด เท่ากับ 0.98 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด ดังนั้น ตัวชี้วัดที่สร้างขึ้นจึงสามารถนำไปใช้วัดความเสี่ยงทางสังคมดิจิทัลของผู้สูงอายุได้ตรงตามปรากฏการณ์

การนำแนวคิดการเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรีสู่ความเป็นไปได้ในการปฏิบัติ

Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์ปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จในการนำแนวคิดการเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรีสู่ความเป็นไปได้ในการปฏิบัติ (2) ศึกษาผลกระทบจากการนำแนวคิดการเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรีสู่ความเป็นไปได้ในการปฏิบัติ และ (3) เสนอแนะแนวทางในการนำแนวคิดการเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรีสู่ความเป็นไปได้ในการปฏิบัติ รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก ประกอบด้วย ผู้บริหารระดับสูง นักการเมือง นักวิชาการ ผู้นำชุมชน ภาคประชาสังคม และประชาชนทั่วไป รวมทั้งสิ้น 26 คน คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัย พบว่า (1) ปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จของแนวคิดการเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรี ได้แก่ ความพร้อมด้านงบประมาณ ทัศนคติของข้าราชการ การสนับสนุนจากกระทรวงมหาดไทย ความรู้ของประชาชน บทบาทภาคประชาสังคม ความพร้อมของกฎหมาย และบริบทด้านเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองของจังหวัด (2) ผลกระทบการนำไปปฏิบัติ พบว่า ด้านบวก ได้แก่ การกระจายอำนาจ ความคล่องตัวในการบริหาร ความเข้าใจพื้นที่ของผู้ว่าฯ และการมีส่วนร่วมของประชาชน และด้านลบ เช่น ความเสี่ยงต่อความขัดแย้งทางการเมือง ระบบราชการต้องปรับตัว ปัญหาการซื้อสิทธิ์ขายเสียง และข้อจำกัดทางกฎหมาย และ (3) แนวทางในการนำแนวคิดการเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรีไปปฏิบัติจำเป็นต้องดำเนินการอย่างเป็นระบบและบูรณาการ 5 มิติ ได้แก่ การปฏิรูปกฎหมายและโครงสร้างอำนาจ การสร้างความเข้าใจและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชน การปรับโครงสร้างและระบบบริหารภายในจังหวัด การพัฒนาศักยภาพผู้นำ และการทดลองนำร่องเพื่อสร้างความพร้อมและความมั่นใจในการบริหารของผู้ว่าฯ

ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเชื่อมั่นในการใช้ซอฟต์แวร์บัญชีผ่านคลาวด์คอมพิวติ้ง ของกลุ่มธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร

นิพพิชฌน์ กมลธีระวิทย์, นันทนา แจ้งสว่าง, กรพินธุ์ กลิ่นเกษร — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความเชื่อมั่นในการใช้ซอฟต์แวร์บัญชีผ่านคลาวด์คอมพิวติ้งของกลุ่มธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในกรุงเทพมหานคร และ (2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเหล่านั้นกับความเชื่อมั่นในการใช้งาน การวิจัยนี้เป็นเป็นการทบทวนวรรณกรรมเพื่อมากำหนดเป็นตัวแปรต้น โดยใช้กรอบแนวคิดผสมผสานระหว่างแบบจำลองการยอมรับเทคโนโลยี (TAM) และแนวคิดจรรยาบรรณวิชาชีพบัญชี (PEAK) กลุ่มตัวอย่างคือผู้ประกอบการและบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจในธุรกิจ SMEs กรุงเทพมหานคร จำนวน 400 ราย ซึ่งได้มาด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิอย่างเป็นสัดส่วน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามที่ผ่านการรับรองจริยธรรมวิจัยในมนุษย์ อีกทั้งได้ทำการทดสอบความเชื่อถือได้ และการทดสอบความตรงของโครงสร้างของแบบสอบถาม รวมถึงนำข้อมูลที่ได้มาทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ

ผลการวิจัยพบว่า (1) ปัจจัยด้านการยอมรับเทคโนโลยีและจรรยาบรรณวิชาชีพของนักบัญชีสามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของความเชื่อมั่นได้ร้อยละ 67.7 (R² = 0.677) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.001) โดยปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความเชื่อมั่นเรียงตามลำดับ ได้แก่ ทัศนคติที่มีต่อการใช้ (β = 0.315) การรับรู้ถึงประโยชน์ (β = 0.245) ความตั้งใจที่จะใช้ (β = 0.207) จรรยาบรรณวิชาชีพ (β = 0.174) ความง่ายในการใช้งาน (β = 0.156) และการใช้งานจริง (β = 0.142) โดยทุกปัจจัยมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) และ (2) ปัจจัยทุกตัวมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความเชื่อมั่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.01) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทัศนคติที่มีต่อการใช้มีความสัมพันธ์ในระดับสูงกับความเชื่อมั่น (r = 0.734) ทั้งนี้ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการสร้างทัศนคติเชิงบวกและการสื่อสารถึงประโยชน์ที่ชัดเจนเป็นกุญแจสำคัญในการส่งเสริมความเชื่อมั่น ซึ่งสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางสำหรับผู้พัฒนาซอฟต์แวร์บัญชีและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อส่งเสริมการปรับใช้เทคโนโลยีคลาวด์ในกลุ่ม SMEs ต่อไป

การศึกษาปัญหาและความต้องการในการพัฒนาโปรแกรมการเรียนรู้ด้วยการชี้นำตนเอง เพื่อเสริมสร้างทักษะการวิจัยบนพื้นฐานหลักฐานเชิงประจักษ์ทางการแพทย์

รุ่งรัตน์ ผลสวัสดิ์, วรรัตน์ ปทุมเจริญวัฒนา, จิโรจน์ สูรพันธุ์ — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

งานวิจัยเรื่องนี้เป็นการวิจัยในระยะที่ 1 จากทั้งหมด 3 ระยะของโครงการวิจัยเรื่องการพัฒนาโปรแกรมการเรียนรู้ด้วยการชี้นำตนเองเพื่อเสริมสร้างทักษะการวิจัยบนพื้นฐานหลักฐานเชิงประจักษ์ทางการแพทย์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและความต้องการในการพัฒนาโปรแกรมการเรียนรู้ด้วยการชี้นำตนเองเพื่อเสริมสร้างทักษะการวิจัยบนพื้นฐานหลักฐานเชิงประจักษ์ทางการแพทย์ ผู้วิจัยใช้กระบวนการศึกษาเชิงพรรณนา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่แบบบันทึกประเด็นการสนทนากลุ่ม โดยผู้วิจัยใช้วิธีการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาด้วยค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับวัตถุประสงค์ และเก็บรวมรวมข้อมูลด้วยการสนทนากลุ่ม ผ่านการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงจำนวน 7 คน จากกลุ่มประชากรได้แก่ ผู้บริหารคณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล ผู้บริหารหลักสูตรฝึกอบรมแพทย์ อาจารย์แพทย์ และแพทย์ประจำบ้าน โดยวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาที่พบในการจัดหลักสูตรอบรมให้กับแพทย์ก็คือ แพทย์มีเวลาจำกัดทำให้บางครั้งไม่สามารถเข้าร่วมหลักสูตรฝึกอบรมที่ตนเองสนใจได้ หรือเข้าร่วมอบรมได้ไม่ครบตามชั่วโมงการเรียนที่กำหนดไว้ 2) ความต้องการของแพทย์ในการจัดหลักสูตรอบรม ก็คือ การจัดหลักสูตรฝึกอบรมทางการวิจัยบนพื้นฐานหลักฐานเชิงประจักษ์ทางการแพทย์ที่มีความยืดหยุ่นในการเรียนรู้ซึ่งสามารถเรียนรู้ได้ด้วยการชี้นำตนเองโดยมีผู้จัดโปรแกรมช่วยวางแผนในการเรียน ทั้งนี้ผู้วิจัยได้เลือกใช้การพัฒนาโปรแกรมการเรียนรู้แบบผสมผสานระหว่างการอบรมในห้องเรียนและการอบรมผ่านระบบออนไลน์

รูปแบบการจัดการที่ดินทำกินอย่างยั่งยืนพื้นที่ป่าอนุรักษ์ 7 จังหวัดภาคใต้ตอนล่าง

วิวัฒน์ ฤทธิมา — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงถึงรูปแบบการจัดการที่ดินทำกินอย่างยั่งยืนพื้นที่ป่าอนุรักษ์ 7 จังหวัดภาคใต้ตอนล่าง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยศึกษาจากข้อมูลเอกสารที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์เชิงลึกจำนวน 388 คน การจัดประชุมแบบมีส่วนร่วมจำนวน 42 ครั้งและการเข้าร่วมกิจกรรมในพื้นที่ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการจำแนกและจัดระบบข้อมูล

ผลการศึกษาพบว่า รูปแบบการจัดการที่ดินทำกินอย่างยั่งยืนจะต้องกำหนดพื้นที่และกันเขตพื้นที่ให้ชัดเจนระหว่างพื้นที่ของประชาชนกับพื้นที่ของรัฐ ด้วยการจัดทำแนวเขตของที่ดินทำกินและอยู่อาศัยของประชาชนกับแนวเขตพื้นที่ป่าอนุรักษ์ รับรองสิทธิ์ในการทำกินให้กับประชาชนและกำหนดรูปแบบการบริหารและการใช้ประโยชน์ในที่ดิน

การเปรียบเทียบและวิเคราะห์อิทธิพลของปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มุ่งเน้นลูกค้าเป็นศูนย์กลางต่อความภักดีของลูกค้าในธุรกิจบริการ

ฉัตยาพร เสมอใจ — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มุ่งเน้นลูกค้าเป็นศูนย์กลางสำหรับธุรกิจบริการ 2) ความภักดีของลูกค้าธุรกิจบริการ 3) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดตามประเภทธุรกิจบริการ 4) เปรียบเทียบความภักดีของลูกค้า และ 5) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความภักดีของลูกค้าในบริบทของธุรกิจโรงแรม โรงพยาบาล และร้านอาหารบุฟเฟต์ กลุ่มตัวอย่างคือผู้บริโภคชาวไทยจำนวน 635 คน เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ความแปรปรวน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัย พบว่า 1) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับจาก ความมั่นใจจากกายภาพ ความเอาใจใส่ของบุคลากร และปัจจัยต้นทุนตามลำดับ 2) ความภักดีของลูกค้าอยู่ในระดับมาก โดยด้านทัศนคติมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา คือ ด้านพฤติกรรม 3) ปัจจัยทางการตลาดในแต่ละประเภทธุรกิจแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) ความภักดีด้านทัศนคติพฤติกรรม และภาพรวมก็มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ 5) ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบ Stepwise พบว่า ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความภักดี ได้แก่ ศักยภาพในการให้บริการ ความมั่นใจจากกายภาพ ความเอาใจใส่ของบุคลากร การสื่อสาร และกระบวนการที่กระชับ โดยโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของความภักดีในภาพรวมได้ (R² = 0.866) และเฉพาะในธุรกิจโรงแรม (R² = 0.864) โรงพยาบาล (R² = 0.852) และร้านอาหารบุฟเฟต์ (R² = 0.838) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001

การพัฒนาพุทธนวัตกรรมการสื่อสารที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการเรียนการสอนนักธรรมในยุควิถีชีวิตใหม่

พระสมุห์ประเสริฐชัย ธมฺมธีโร แซ่อึ้ง, บุญเลิศ โอฐสู, ลำพอง กลมกูล — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันปัญหาของประสิทธิภาพการเรียนการสอนนักธรรมในยุควิถีชีวิตใหม่ 2) พัฒนาสร้างพุทธนวัตกรรมการสื่อสารที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการเรียนการสอนนักธรรมในยุควิถีชีวิตใหม่ และ 3) นำเสนอพุทธนวัตกรรมการสื่อสารที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการเรียนการสอนนักธรรมในยุควิถีชีวิตใหม่ เป็นการวิจัยและพัฒนา ที่ใช้วิธีการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็นพระภิกษุที่ศึกษานักธรรมชั้นตรี จำนวน 35 รูป ได้มาโดยการกำหนดแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย 1) พุทธนวัตกรรมการสื่อสารที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการเรียนการสอนนักธรรม 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนการสอนออนไลน์ และ 3) แบบวัดความพึงพอใจต่อกระบวนการพุทธนวัตกรรมสื่อสารผ่านระบบออนไลน์ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติอ้างอิงโดยใช้ t-test แบบไม่อิสระต่อกัน เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน และการวิเคราะห์เนื้อหา สำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพที่ได้จากการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง

ผลการวิจัยพบว่า 1) การเรียนการสอนนักธรรมในปัจจุบันยังประสบปัญหาหลายด้าน ทั้งความคลุมเครือของเป้าหมายหลักสูตร เนื้อหาที่เข้าใจยาก และหนังสือเรียนที่ขาดมาตรฐานทำให้ผู้เรียนต้องตีความเองจนเกิดความคลาดเคลื่อน นอกจากนี้ วิธีการสอนส่วนใหญ่ยังเน้นการท่องจำและการบรรยาย ส่งผลให้ผู้เรียนขาดทักษะการคิดวิเคราะห์และมีส่วนร่วมน้อย ครูผู้สอนจำนวนหนึ่งยังขาดทักษะด้านสื่อและนวัตกรรมการสอน ทำให้ไม่สามารถกระตุ้นแรงจูงใจของพระภิกษุและสามเณรได้อย่างมีประสิทธิภาพ 2) ผลของการพัฒนาพุทธนวัตกรรมการสื่อสารและนำไปใช้กับกลุ่มตัวอย่างผ่านการเรียนการสอนออนไลน์ พบว่า ผู้เรียนมีความพึงพอใจในระดับเห็นด้วยมากในทุกด้าน ทั้งด้านเนื้อหา กิจกรรม สื่อที่ใช้ หรือรูปแบบการออกแบบการเรียนรู้ สะท้อนให้เห็นว่านวัตกรรมดังกล่าวมีความเหมาะสมและช่วยส่งเสริมประสิทธิภาพการเรียนการสอนได้อย่างมีนัยสำคัญ ผลการทดสอบยังแสดงว่าผลสัมฤทธิ์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างชัดเจน 3) จากการถอดบทเรียนและวิเคราะห์ประสบการณ์การเรียนออนไลน์ของพระภิกษุสามเณร ได้องค์ความรู้ใหม่คือ “ICAS Model” ประกอบด้วย Instructor, Course, Activity และ Student ซึ่งเป็นกรอบคิดที่ช่วยให้การสื่อสารทางการศึกษานักธรรมผ่านระบบออนไลน์มีประสิทธิภาพมากขึ้น การสร้างเว็บไซต์การเรียนนักธรรมออนไลน์ตามโมเดลนี้ช่วยให้ผู้เรียนเข้าถึงบทเรียนได้ทุกที่ทุกเวลา ลดข้อจำกัดด้านการเดินทางและสถานการณ์โรคระบาด อีกทั้งยังเอื้อต่อการโต้ตอบ การมอบหมายงาน และการประเมินผลแบบทันที สื่อประกอบทั้งภาพ เสียง และหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ช่วยเพิ่มความน่าสนใจและประสบการณ์ใหม่ ทำให้การเรียนนักธรรมในยุควิถีชีวิตใหม่มีความสะดวก เข้าถึงง่าย และมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น

การขับเคลื่อนการศึกษา : พื้นที่ชีวิตแห่งการเรียนรู้เพื่อความสุข

เมธี อนันต์ — Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางการขับเคลื่อนการศึกษาที่มุ่งเน้น “ความสุขของผู้เรียน” เป็นศูนย์กลาง โดยชี้ให้เห็นถึงข้อจำกัดของห้องเรียนแบบดั้งเดิมที่เน้นครูเป็นศูนย์กลาง เนื้อหาและเวลาเรียนที่กำหนดแน่นอนไม่ยืดหยุ่น ซึ่งมักเป็นอุปสรรคต่อการเรียนรู้อย่างลึกซึ้ง บทความนี้เสนอการเปลี่ยนผ่านสู่ “พื้นที่ชีวิตแห่งการเรียนรู้” ที่ส่งเสริมการเรียนรู้ผ่านประสบการณ์ตรง ความสัมพันธ์ และบริบทจริงของชีวิตผู้เรียน ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ตามธรรมชาติสำหรับการเรียนรู้ ชุมชน หรือวัด เนื้อหาแบ่งออกเป็นหลายประเด็นสำคัญ ได้แก่ การรื้อกรอบเดิมของห้องเรียน การออกแบบเวลาการเรียนรู้ให้ยืดหยุ่นตามจังหวะชีวิต การจัดพื้นที่เรียนรู้ที่มีชีวิตและความสุข การส่งเสริมความสัมพันธ์ในห้องเรียน การออกแบบบทบาทใหม่ของครูในฐานะ ผู้อำนวยความสุข และการเปิดพื้นที่เรียนรู้เชิงวัฒนธรรมที่ส่งเสริมการอยู่ร่วมกันอย่างเคารพความแตกต่าง นอกจากนี้ยังมีการนำเสนอกรณีศึกษาเชิงปฏิบัติที่สะท้อนให้เห็นว่า พื้นที่เรียนรู้ที่ดีไม่ได้ขึ้นอยู่กับทรัพยากรเท่านั้น แต่ขึ้นอยู่กับวิธีคิด วิธีสอน และการออกแบบที่เน้นความหมายของการเรียนรู้ หากระบบการศึกษาสามารถออกแบบพื้นที่และเวลาให้สอดคล้องกับชีวิตของผู้เรียน พร้อมทั้งสนับสนุนให้ครูเป็นผู้เรียน รู้ร่วมกัน การศึกษาในศตวรรษที่ 21 จะไม่ใช่เพียงการสอนให้รู้ แต่คือการ “สร้างชีวิตที่อยากเรียนรู้” อย่างแท้จริง

แนวทางการพัฒนาหลักสูตรสันติศึกษาบนพื้นที่พหุวัฒนธรรม 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้

Sat, 20 Dec 2025 00:00:00 +0700

พื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ได้แก่ จังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส เป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางศาสนา เชื้อชาติ และวัฒนธรรม ซึ่งมีความท้าทายด้านความขัดแย้งที่สืบเนื่องมาอย่างยาวนาน การพัฒนาหลักสูตรสันติศึกษาในพื้นที่ดังกล่าวจึงเป็นแนวทางสำคัญในการสร้างความเข้าใจ การอยู่ร่วมกันอย่างสันติ และการลดความรุนแรง บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาหลักสูตรสันติศึกษาที่สอดคล้องกับบริบทของพื้นที่พหุวัฒนธรรม ผ่านการศึกษาข้อมูลจากเอกสาร งานวิจัย และทฤษฎีการจัดการศึกษา ผลการศึกษาเสนอแนวทาง 3 ประการ ได้แก่ (1) การพัฒนาหลักสูตรโดยเน้นการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน (2) การบูรณาการองค์ความรู้ด้านสันติศึกษา วัฒนธรรมท้องถิ่น และศาสนาเข้าด้วยกัน และ (3) การจัดระบบการประเมินผลที่สะท้อนผลสัมฤทธิ์ด้านความสันติสุขของชุมชน โดยผลลัพธ์ที่คาดหวังคือการสร้างสังคมแห่งสันติภาพที่ยั่งยืนและความสมานฉันท์ในพื้นที่