5 พลังแห่งการร่วมแก้ปัญหาการรังแกผ่านโลกไซเบอร์ ของเยาวชนไทยผ่านฐานคิดทางพุทธสันติวิธี - อตฺถชาโต , พระอรรถชาติ; วัฒนะประดิษฐ์ , ขันทอง (วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 2020)
บทความวิชาการนี้มุ่งสะท้อนพฤติกรรมการรังแกผ่านโลกไซเบอร์ของเยาวชนไทยและนำเสนอแนวทางการแก้ปัญหาโดยอาศัยความร่วมมือของสถาบันที่แวดล้อมเยาวชน 5 สถาบัน ได้แก่ บ้าน วัด โรงเรียน ชุมชน เครือข่ายสังคมออนไลน์ ร่วมผนึกกำลังป้องกันเยาวชนจากการถูกรังแกผ่านโลกไซเบอร์และร่วมปลูกฝังความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับโลกไซเบอร์ จากการศึกษาเอกสารและสัมภาษณ์เชิงลึกพบว่าพฤติกรรมการรังแกผ่านโลกไซเบอร์มีหลายรูปแบบ ได้แก่ การใช้ภาพหรือข้อความภาษาที่รุนแรง การดูหมิ่นล้อเลียนจุดด้อยของผู้อื่นทั้งเรื่องรูปร่างหน้าตา ฐานะทางสังคมและความรู้ รวมถึงการทำให้สังคมรังเกียจ การบล็อกผู้อื่นออกจากกลุ่ม การตั้งกลุ่มออนไลน์นินทาผู้อื่น การล่อลวงถ่ายภาพอนาจารแล้วนำไปเผยแพร่ให้ได้รับความอับอาย ทำให้เหยื่อเกิดอาการซึมเศร้า ไม่อยากเข้าสังคม คิดฆ่าตัวตาย บางกรณีพบว่าเหยื่ออาจตอบโต้กลับหรือกลายเป็นผู้รังแกเสียเอง โดยพฤติกรรมดังกล่าวข้างต้น เมื่อวิเคราะห์ตามหลักธรรมในพระพุทธศาสนา พบว่า สาเหตุมาจากความโลภ ความโกรธ ความหลง ความอิจฉาริษยา ทิฏฐิมานะ การไม่เคารพในตนเอง ความตระหนี่ และการดูหมิ่นผู้อื่น ส่วนพุทธสันติวิธีที่ใช้ในการแก้ปัญหา คือ หลักพรหมวิหาร 4 บนพื้นฐานของศีลและกฎแห่งการกระทำ