รูปแบบการพัฒนาวิทยากรต้นแบบสันติภาพโดยพุทธสันติวิธี - วาทโกวิโท, พระปราโมทย์; ธมฺมหาโส, พระมหาหรรษา (วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 2019)
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1)เพื่อศึกษารูปแบบการพัฒนาวิทยากรต้นแบบตามศาสตร์สมัยใหม่และพระพุทธศาสนาเถรวาท (2)เพื่อพัฒนารูปแบบวิทยากรต้นแบบสันติภาพโดยพุทธสันติวิธี (3)เพื่อนำเสนอรูปแบบการพัฒนาวิทยากรต้นแบบสันติภาพโดยพุทธสันติวิธี เป็นการวิจัยแบบ Research and Development (R and D) เป็นการวิจัยเชิงการพัฒนา ผลการศึกษาพบว่า 1) แนวคิดทฤษฎีการพัฒนาวิทยากรต้นแบบตามศาสตร์สมัยใหม่และพระพุทธศาสนาเถรวาท พบว่าวิทยากรตามศาสตร์สมัยใหม่เป็น “วิทยากรกระบวนการ วิทยากรกิจกรรมกลุ่ม วิทยากรโอดี” มุ่งสร้างการมีส่วนร่วมการเรียนรู้ ยึดผู้เข้าฝึกอบรมเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ วิทยากรตามแนวพระพุทธศาสนาเถรวาทยึดหลักการโอวาทปาติโมกข์ มุ่งพัฒนาจิตใจ มีวิธีการสื่อสารธรรมเกิดสันติสุข ไม่พูดร้ายไม่ทำร้ายผู้มีความแตกต่างทางวัฒนธรรม 2) รูปแบบการพัฒนาวิทยากรต้นแบบสันติภาพโดยพุทธสันติวิธี พบว่า มีวิธีการพัฒนา 5 ด้าน ประกอบด้วย 1) ด้านพระวิทยากรต้นแบบ 2) ด้านฝึกอบรมแบบธรรมะโอดี 3) ด้านการพัฒนาองค์กร 4) ด้านเครื่องมือพุทธสันติวิธี 5) ด้านสร้างสันติภายใน โดยรูปแบบการพัฒนาวิทยากรต้นแบบสันติภาพ ยึดตาม K-U-M-S-A-N Model ประกอบด้วย “ความรู้ ความเข้าใจ สติ-สันติ ทักษะ ทัศนคติ และการสร้างเครือข่ายวิทยากรต้นแบบสันติภาพ” มีการนำรูปแบบการพัฒนาวิทยากรต้นแบบสันติภาพ ทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่าง เป็นพระสงฆ์จำนวน ๔๑ รูป พบว่าความพึงพอใจของพระวิทยากรต้นแบบอยู่ระดับมากที่สุด( x̄ = 4.57, S.D.=.54)ระดับความพึงพอใจส่วนใหญ่อยู่ในระดับสูงร้อยละ 65.85 ทำให้ผู้วิจัยค้นพบนวัตกรรมงานวิจัยเพื่อรับใช้สังคมคือรูปแบบการพัฒนาวิทยากรต้นแบบสันติภาพเป็นองค์ความรู้ใหม่ของผู้วิจัยส่งผลให้เกิดศูนย์วิจัยและฝึกอบรม เปิดหลักสูตรระยะสั้นเพื่อตอบโจทย์มหาวิทยาลัยองค์กรและสังคมไทย