รูปแบบการจัดการฐานการเรียนรู้พิพิธภัณฑ์เดอะช้างโนวเลจพาร์ค จังหวัดสุรินทร์ - คูกิตติเกษม พัชรพร; หลาวทอง ภรณี; พร้อมจิตร ณัฐพงษ์ (วารสารวิชาการเทคโนโลยีการจัดการ, 2024)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการฐานการเรียนรู้พิพิธภัณฑ์เดอะช้างโนวเลจพาร์ค จังหวัดสุรินทร์ 2) เพื่อศึกษาผลการใช้รูปแบบการจัดการฐานการเรียนรู้พิพิธภัณฑ์เดอะช้างโนวเลจพาร์ค จังหวัดสุรินทร์ โดยเปรียบเทียบความรู้ก่อนและหลังเข้าชมพิพิธภัณฑ์เดอะช้างโนวเลจพาร์ค จังหวัดสุรินทร์ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจ ของนักท่องเที่ยวที่มีต่อรูปแบบการจัดการฐานการเรียนรู้พิพิธภัณฑ์เดอะช้างโนวเลจพาร์ค จังหวัดสุรินทร์ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักท่องเที่ยวที่เข้าชมพิพิธภัณฑ์เดอะช้างโนวเลจพาร์ค จังหวัดสุรินทร์ จำนวน 50 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่น 0.87 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการพัฒนาและหาประสิทธิภาพรูปแบบ การจัดการฐานการเรียนรู้พิพิธภัณฑ์เดอะช้างโนวเลจพาร์ค จังหวัดสุรินทร์ พบว่า การพัฒนารูปแบบที่สร้างขึ้นโดยสังเคราะห์กับแนวคิดทฤษฎีที่ใช้สำหรับการสร้างรูปแบบ มีขั้นตอนการพัฒนารูปแบบ 5 ขั้นตอน และประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดการฐานการเรียนรู้พิพิธภัณฑ์เดอะช้างโนวเลจพาร์ค จังหวัดสุรินทร์ ได้ค่าประสิทธิภาพ 80.00/89.50 2) ผลการใช้รูปแบบการจัดการฐานการเรียนรู้พิพิธภัณฑ์เดอะช้างโนวเลจพาร์ค จังหวัดสุรินทร์ โดยเปรียบเทียบความรู้ก่อนและหลังเข้าชมพิพิธภัณฑ์เดอะช้างโนวเลจพาร์ค จังหวัดสุรินทร์ พบว่า ผลการเรียนรู้หลังเข้าชมสูงกว่าก่อนเข้าชม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 และ 3) ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มีต่อรูปแบบการจัดการฐานการเรียนรู้พิพิธภัณฑ์เดอะช้างโนวเลจพาร์ค จังหวัดสุรินทร์ พบว่า นักท่องเที่ยวมีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด