การจัดสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลโนนสว่าง อำเภอเมือง จังหวัดบึงกาฬ - มนัสศิลา เปรมกฤษ; นพณัฐวงศกร ราเชนทร์ (วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 2024)
การวิจัยเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการจัดสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลโนนสว่าง อำเภอเมือง จังหวัดบึงกาฬ และ (2) ศึกษาปัญหาและเสนอแนะแนวทางในการจัดสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลโนนสว่าง อำเภอเมือง จังหวัดบึงกาฬ จำแนกตามสถานภาพส่วนบุคคล รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป อาศัยอยู่ในเขตเทศบาลตำบลโนนสว่าง อำเภอเมือง จังหวัดบึงกาฬ จำนวน 294 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางคอมพิวเตอร์ ค่าร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย () ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D) และทดสอบสมมติฐาน ด้วย Independent Sample t-test และเปรียบเทียบความสัมพันธ์ของกลุ่มตัวอย่างที่มากกว่า 2 กลุ่มด้วย One-Way ANOVA ผลการวิจัยพบว่า 1) การจัดสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุ ในเขตเทศบาลตำบลโนนสว่าง อำเภอเมือง จังหวัดบึงกาฬ โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก ( =3.82) โดยด้านที่มีระดับความคิดเห็นสูงสุด ได้แก่ มีความคิดเห็นมากที่สุดคือด้านการศึกษา ( =4.00) รองลงมาคือด้านการแก้ไขปัญหาความยากจนและด้อยโอกาส (=3.85), ด้านความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน ( =3.81), ด้านสุขภาพอนามัยและนันทนาการ ( =3.74) และด้านที่อยู่อาศัย ( =3.71) ตามลำดับ ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่ากลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นในแต่ละด้านไม่แตกต่างกัน ซึ่งปฏิเสธสมมติฐานที่ตั้งไว้ 2) ปัญหาในการจัดสวัสดิการผู้สูงอายุได้แก่ เงินเบี้ยยังชีพที่รัฐจ่ายให้แก่ผู้สูงอายุเดือนละ 600-1,000 บาทไม่พอยังชีพในแต่ละเดือน วัสดุ /อุปกรณ์ สิ่งอำนวยความสะดวกไม่เพียงพอ ส่วนแนวทางในการจัดสวัสดิการผู้สูงอายุนั้นรัฐบาลควรมีการเพิ่มเงินในการจ่ายเบี้ยยังชีพให้สูงกว่าในปัจจุบันเพื่อให้สอดคล้องต่อสถานการณ์ค่าครองชีพสูงในปัจจุบัน และควรจัดหาให้มีวัสดุวัสดุ /อุปกรณ์ สิ่งอำนวยความสะดวกให้เพียงพอต่อการบริการผู้สูงอายุ