เรื่องเล่าของแพทย์และผู้ป่วยในนิตยสารชีวจิต : การสื่อสารเรื่องโรคมะเร็ง - ขุนมธุรส ทรงภพ; ศุภเศรษฐศิริ พฤทธิ์ (วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 2016)
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเรื่องเล่าของแพทย์และผู้ป่วย โรคมะเร็งจากนิตยสารชีวจิต ในฐานะเป็นวรรณกรรมประเภทหนึ่งที่เป็น “สื่อ” กลางช่วยสื่อสารความหมายบางประการระหว่างผู้เล่าเรื่อง (ผู้ส่งสาร) ไปยังผู้อ่าน (ผู้รับสาร) โดยสาระที่แฝงอยู่ในเรื่องเล่า พบ 4 ลักษณะ คือ ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับ โรคมะเร็ง วิธีการรักษาโรคมะเร็ง การสร้างกำลังใจเพื่อต่อสู้กับโรคมะเร็ง และ ข้อคิดบางประการที่ได้รับจากโรคมะเร็ง ข้อมูลเหล่านี้ถือเป็นเรื่องสำคัญมาก สำหรับผู้ป่วยที่กำลังเผชิญกับโรคมะเร็ง ดังนั้นประสบการณ์ ข้อคิด กำลังใจ ความประทับใจจากผู้เล่าเรื่องจึงเป็นคุณสมบัติพิเศษที่โดดเด่นของเรื่องเล่าที่ แตกต่างจากเอกสารทางการแพทย์อื่นๆ The purpose of this article is to examine narratives of Doctors and Cancer Patients from Cheewachit Magazine as one type of literature that is a “medium” for communicating meanings from the teller (message sender) to the readers (message receivers). Regarding the messages implied in the narratives, 4 types of them were found, namely, general knowledge about cancer, cancer treatment methods, generating courage to fight cancer, and ideas acquired from cancer. All this information is very important to patients facing cancer. Therefore, the experience, ideas, courage and impression from the teller are conspicuous special attributes of the narratives, which are different from other medical documents.