ภาพพจน์ความรักผ่านสามวรรณกรรมจีนร่วมสมัย พระราชนิพนธ์แปลในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี - นิตย์นรา อธิปัตย์; นุ่มทอง กนกพร (วารสารวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2024)
บทความวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาภาพพจน์เกี่ยวกับความรักในวรรณกรรมจีนร่วมสมัย ฉบับพระราชนิพนธ์แปลใน สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีและต้นฉบับ จำนวน 3 เรื่อง คือ เรื่องไป๋อิ๋นน่า หมู่บ้านลับลี้ริมฝั่งน้ำ 《白银那》 เรื่องความรักใดจะไม่ปวดร้าว 《哪种爱不疼》 และเรื่องมรกต《祖母绿》 ผลการวิจัยพบว่า ภาพพจน์เกีiยวกับความรักในวรรณกรรมจีนร่วมสมัย ฉบับพระราชนิพนธ์แปลใน สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ปรากฏการใช้ภาพพจน์ความรักใน 2 รูปแบบคือ รูปแบบอุปมาและรูปแบบอุปลักษณ์ ซึ่งภาพพจน์ทีiใช้ในวรรณกรรม ฉบับแปลนั้น มีทั้งภาพพจน์ที่วรรณกรรมต้นฉบับมีการใช้อยู่เดิมและมาจากการแปลเพืiอให้มีอรรถรสในการอ่าน ผู้วิจัยยังพบว่า คําที่ใช้แทนภาพพจน์ในภาษาฉบับแปลนั้น มีทั้งเป็นไปตามภาษาต้นฉบับและปรับคําต่างจากภาษาต้นฉบับด้วย แต่ยังคงความหมายตามภาษาต้นฉบับไว้ นอกจากนี้วรรณกรรมจีน ร่วมสมัย ฉบับพระราชนิพนธ์แปลทั้ง 3 เรื่องนี้ ใช้สํานวนภาษาที่ไพรเราะ เรียบง่าย ง่ายต่อการเข้าใจเนื้อเรื่อง และใช้ภาพพจน์ที่ทําให้ผู้อ่านเกิดจินตภาพ