การประเมินศักยภาพของพื้นที่ในการปลูกต้นจาก โดยใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ กรณีศึกษา ตำบลวังวน อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง - สรวิสูตร อภิรดี; ทักษิณสัมพันธ์ สุพรรณี; โสวณา อาคม; ตันสุพล อนุกูล; เสียมไหม ดำรง (วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 2021)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) วิเคราะห์พื้นที่เหมาะสมสำหรับการปลูกต้นจาก 2) ประเมินศักยภาพของพื้นที่ในการปลูกต้นจากโดยเปรียบเทียบพื้นที่เหมาะสมสำหรับการปลูกต้นจากกับการใช้ประโยชน์ที่ดินปี พ.ศ. 2562 โดยมีขั้นตอนการศึกษา 3 ขั้นตอนคือ 1) เก็บตัวอย่าง 60 จุด ด้วยวิธีโควต้ามาวิเคราะห์ด้วยวิธีการทางสถิติเพื่อคัดเลือกปัจจัยที่เหมาะสมและสร้างสมการถดถอยโลจิสติก 2) แทนค่าข้อมูลในสมการเพื่อวิเคราะห์พื้นที่เหมาะสมในการปลูกต้นจาก 3) เปรียบเทียบพื้นที่เหมาะสมกับการใช้ประโยชน์ที่ดิน ปี พ.ศ. 2562 เพื่อประเมินศักยภาพของพื้นที่ในการปลูกต้นจาก ผลการวิเคราะห์ปัจจัยพบว่ามี 5 ปัจจัยที่ส่งผลต่อการปลูกต้นจาก คือภูมิสัณฐานความลึกของดิน การระบายน้ำของดิน ปฏิกิริยาของดิน (pH) และระยะห่างจากแหล่งน้ำและนำผลที่ได้ไปวิเคราะห์ด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ พบว่าพื้นที่ที่มีความเหมาะสมในการปลูกต้นจากระดับมาก มีเนื้อที่ 12.96 ตารางกิโลเมตร จากนั้นนำผลไปวิเคราะห์ร่วมกับการใช้ประโยชน์ที่ดินในปี พ.ศ. 2562 แปลตีความหมายด้วยสายตา พบว่าพื้นที่ที่มีศักยภาพมากที่สุดเป็นพื้นที่ที่มีการใช้ประโยชน์ที่ดินประเภทเบ็ดเตล็ดและอยู่ใกล้กับแหล่งน้ำ ไม่เกิน 200 เมตร มีเนื้อที่ประมาณ 0.58 ตารางกิโลเมตร ซึ่งอยู่ในชุมชนบ้านแหลมและชุมชนบ้านกลางบริเวณตอนกลางของพื้นที่ศึกษา