ศีล 5 กับการจัดการเพื่อเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ - พระศรีรัตนวิมล (วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 2020)
ในพระพุทธศาสนาถือว่ากิเลสของมนุษย์เราเป็นที่มาและเป็นต้นเหตุของการทำลายล้างกันคือ ความโลภในทรัพย์สินเงินทอง โกรธมีโทสะอันเนื่องมาจากการขัดใจกันด้วยอาการต่าง ๆ และโมหะคือความหลงทั้ง 3 นี้เป็นรากเง้าของความชั่วทุกย่าง มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ต้องอยู่ร่วมกันเป็นหมู่เป็นพวก นับตั้งแต่เกิดจนตาย เมื่อมีการ พึ่งพาอาศัยกันในการดำเนินชีวิตจึงมีการแก่งแย่งผลประโยชน์กันอยู่เสมอ เพื่อมิให้คนเหล่านั้นมีความเห็นแก่ตัวอย่างไม่มีขอบเขต จึงต้องมีกฎข้อบังคับให้ทุกคนได้ถือปฏิบัติร่วมกันทั้งนี้ก็เพื่อความสงบสุขต่อตนเองและสังคม แท้ที่จริงแล้วธรรมชาติสร้างทุกสิ่งมาเพื่อให้ผสมกลมกลืนกันกับธรรมชาติ แต่ความกลมกลืนนั้นถูกทำลายลงด้วยฝีมือของมนุษย์ จึงมีผู้เห็นว่ามีความจำเป็นอย่างยิ่งที่มนุษย์จะต้องมีเครื่องมือในการรักษาดูแลดุลยภาพแห่งความเหมาะสมกลมกลืนนั้นได้ และสิ่งนั้นไม่ยากเกินไปที่คนทั่วไปจะทำตามได้ ศีล 5 เป็นหลักของมนุษยชาติที่มีมาแต่เก่าก่อนจึงไม่เป็นการยากนักที่จะประพฤติปฏิบัติตามกฎของศีล 5 ใครก็ตามที่ไม่ประพฤติปฏิบัติตามหลักของศีล 5 แล้วย่อมไม่มีการสรรเสริญจากบัณฑิต จะมีก็แต่คำติเตียนเท่านั้น เพราะการเบียดเบียนกัน การลักขโมยกันเป็นต้น ไม่ใช่วิสัยที่มนุษย์ผู้มีจิตใจสูงจะพึงกระทำ