รูปแบบการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ในภาคใต้ของประเทศไทย - ศรีวิเชียรอำไพ อุบลรัตน์; จุลทรัพย์ นิรันดร์; ธรรมสัจการ วันชัย (วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 2024)
วิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาการดำเนินงาน และข้อเสนอแนะการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ 2) ศึกษารูปแบบการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ 3) ตรวจสอบรูปแบบการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในภาคใต้ของประเทศไทย การวิจัยเป็นแบบผสมผสานมี 3 ขั้นตอน คือ การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลัก จากผู้บริหารสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในภาคใต้ 20 คน โดยใช้วิธีแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Selection) ซึ่งมีคุณสมบัติดำรงตำแหน่งบริหารไม่ไม่น้อยกว่า 1 ปี มีวุฒิการศึกษาไม่ต่ำกว่าปริญญาโท และให้ความยินยอมและเต็มใจให้ข้อมูลในการทำวิจัย และผู้ทรงคุณวุฒิ 17 คน ใช้เทคนิคเดลฟาย 2 รอบ และการจัดสนทนากลุ่ม ผลวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบัน พบว่า ระดับบุคคล บุคลากรมุ่งมั่นพัฒนาตนเอง มีปัญหาการจัดสรรเวลา และมีข้อเสนอแนะให้มีระบบกลไก ในการพัฒนาตนเอง ระดับทีม สภาพปัจจุบัน บุคลากรมีการจัดการความรู้ระหว่างบุคคล โดยใช้ระบบพี่เลี้ยง มีปัญหาการขาดทักษะถ่ายทอดความรู้ ในระบบ eKM เสนอแนะให้มีนโยบายถ่ายโอนความรู้ด้วยระบบพี่เลี้ยง และระดับองค์กร สภาพปัจจุบัน มีการจัดการความรู้ที่ต่อเนื่องและยั่งยืน มีปัญหาของระบบกลไก ที่จัดการความรู้ ซึ่งเสนอแนะให้มีนโยบาย สร้างระบบกลไกและแนวปฏิบัติการจัดการความรู้ 2) รูปแบบการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ พบว่ามีองค์ประกอบของระบบที่สัมพันธ์กัน ได้แก่ องค์กร การเรียนรู้ คน ความรู้ และเทคโนโลยี โดยมีระบบการเรียนรู้เป็นแกนหลัก 3) ผลการตรวจสอบรูปแบบการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ พบว่า มีองค์ประกอบที่มีความสัมพันธ์กันทั้ง 5 ระบบ มีระบบองค์กรเป็นแกนหลัก โดยมีปัจจัยที่เพิ่มขึ้น ได้แก่ วิธีการจัดการเรียนรู้ วิธีการประเมินการเรียนรู้ การสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ ค่านิยมร่วมองค์กร เครือข่ายสังคมออนไลน์ แฟลตฟอร์มการเรียนรู้ดิจิทัล และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ องค์ความรู้ที่ได้จะเป็นประโยชน์ต่อผู้บริหารสถาบันอุดมศึกษาเอกชนสามารถนำไปเป็นแนวทางในการพัฒนารูปแบบการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ