บทบาทวัดไทยกับการพัฒนาคน เพื่อส่งเสริมการพัฒนาที่ยั่งยืน - ซึ้งประสิทธิ์, ประเสริฐศักย์; หนูทองแก้ว, กันตภณ; ชำนาญพุฒิพร, สุปรีชา (วารสารพุทธจิตวิทยา, 2025)
ปัญหาในการพัฒนาที่ไม่ยั่งยืน ล้วนแล้วแต่เป็นปัญหาที่มีสาเหตุมาจากคน ที่มุ่งเน้นแต่การพัฒนาทางด้านอุตสาหกรรม วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี เพื่อนำสังคมสู่ความเจริญทางเศรษฐกิจ ส่งผลกระทบคือสังคมถูกทำลายและเสื่อมโทรม คนมีคุณภาพชีวิตที่แย่ลง ขาดความรับผิดชอบ ในการแก้ไขคือการพัฒนาคน วัด เป็นศูนย์รวมของชุมชนและมีบทบาทในการพัฒนาคน สังคมไทยมีความเชื่อว่าพระภิกษุนั้นเป็นผู้มีความรู้ มากกว่าฆราวาส เป็นครูบาอาจารย์ ความสัมพันธ์ระหว่างคน ในชุมชนที่มีต่อวัดจึงมีความผูกพันแน่น กับวิถีชีวิติของทุกคนนับตั้งแต่เกิดจนตาย การพัฒนาที่ยังยืนเพื่อการพัฒนาคน เน้นการสร้างสมดุลใน 3 มิติ คือ มิติของสังคม, มิติของเศรษฐกิจ, และมิติสิ่งแวดล้อม โดยเมื่อทั้ง 3 มิติ มีความสมดุลกัน ก็จะนำไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน และทฤษฎีนี้มีการพัฒนาโดยองค์กรสหประชาชาติ ด้วยการกำหนดเป็นปัจจัย 5 P’s สำหรับใช้เป็นกรอบในการจัดทำเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน การพัฒนาที่ยั่งยืน จะสำเร็จได้จะต้องเกิดจากสิ่งที่ทุก ๆ คนในสังคมมีความเข้าใจในบทบาท หน้าที่ ที่จะนำชุมชน สังคม ประเทศชาติ ไปสู่แนวทางการพัฒนาที่ดีขึ้น และมีความยั่งยืนกว่าใน อดีดที่ผ่านมา การพัฒนาที่เน้นแต่การเพิ่มผลผลิต เพิ่มรายได้เพียงอย่างเดียว ก่อให้เกิดปัญหาต่าง ๆ มากมาย เช่นเดียวกันถ้าคนในสังคมนั้นขาดซึ่งคุณธรรม ศีลธรรม สังคมนั้นก็จะไม่มีความยั่งยืน ดังนั้นการพัฒนาที่จะทำให้เกิดความยั่งยืนสิ่งที่สำคัญมากที่สุดคือการพัฒนา “คน” โดยมีวัดไทยเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนา