การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่เขต 1 - วุฒิเมธารักษ์ ทิวาพร; ธัญญา นภาภรณ์ (วารสารพุทธจิตวิทยา, 2025)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพ ความต้องการ และปัญหาการเรียนการสอนวิชาภาษาอังกฤษ 2) เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของรูปแบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ 3) เพื่อทดลองใช้รูปแบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ และ 4 ) เพื่อประเมินผลและปรับปรุงรูปแบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านทุ่งโฮ้ง(อภิวังวิทยาลัย) จำนวน 10 คนโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการทดลองได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า คะแนนวัดผลหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความพึงพอใจของนักเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.67 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.47 และจากการสนทนากลุ่ม โดยผู้ทรงคุณวุฒิทางการศึกษา พบว่าด้านหลักการ มีความเหมาะสมดี มีความเป็นไปได้ค่อนข้างสูง ในด้านกรอบแนวคิดทฤษฎีมีความครอบคลุม เหมาะสมและชัดเจนดี ด้านรูปแบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษแบบ 7 T Model มีความเหมาะสมอย่างยิ่ง