การสำรวจความผิดพลาดทางไวยากรณ์ในการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ ศศ.บ.ชั้นปีที่ 2 ที่ลงทะเบียนในรายวิชาการเขียนอนุเฉทภาษาอังกฤษ - สนธิรักษ์ ธนาภัสสร์; เลิศผาติวงศ์ ศุภาวีร์; บุญจันดา ภาวิณี; รักษาศรี ฐิติรัตน์; อคฺคเสโน พระหน่อแสง (วารสารจิตวิทยาพุทธศาสตร์ประยุกต์เพื่อสังคม, 2020)
บทความวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสำรวจข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์ในการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ และ 2) เพื่อรวบรวมข้อมูลและแนวทางเพื่อนําไปใช้ในการเรียนการสอน และพัฒนาหลักสูตรภาษาอังกฤษสําหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ ประชากรที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ได้แก่ นักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาภาษาอังกฤษ ศศ.บ. จำนวน 36 คน ที่เรียนรายวิชาการเขียนอนุเฉทภาษาอังกฤษในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2562 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ใบงานเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษ และแบบบันทึกข้อผิดพลาดในการเขียนภาษาอังกฤษระดับย่อหน้าแยกเป็นรายบุคคล ผลการวิจัยพบว่า จากการวิเคราะห์ข้อผิดพลาดในการเขียนระดับย่อหน้า 4 ด้าน ได้แก่ 1) รูปแบบย่อหน้า 2) โครงสร้างย่อหน้า 3) ไวยากรณ์และโครงสร้าง และ 4) การใช้เครื่องหมายวรรคตอน การใช้อักษรตัวใหญ่ และการสะกดคำ พบว่าข้อผิดพลาดทางด้านไวยากรณ์และโครงสร้างประโยคมีเปอร์เซ็นต์สูงสุด คิดเป็น 58.72% ซึ่งประกอบไปด้วยข้อผิดพลาดด้านการใช้คำไม่ตรงบริบท การใช้รูปแบบกริยาไม่ถูกต้อง และการใช้คำนำหน้านามผิด คิดเป็น 10.57, 9.56 และ 8.89% ตามลำดับ และองค์ประกอบหลักในการเขียนเพื่อสื่อสารให้ผู้อ่านเข้าใจได้ชัดเจน ง่ายดาย น่าสนใจ และถูกต้องตามความนิยม จึงควรมีหลักสูตรรายวิชาการเขียนภาษาอังกฤษระดับย่อหน้าในหลักสูตรของทุกสาขาวิชา ซึ่งควรนำเนื้อหาทั้ง 4 ด้านดังกล่าว มาบรรจุในหลักสูตรรายวิชาต่อไป