การพัฒนาเยาวชนด้วยกิจกรรมบรรพชาสามเณรของสำนักสงฆ์ บ้านโหง่นขาม ตำบลหนามแท่ง อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี - วชราโณ, พระวรรณพงษ์นรินทร์; อุทาพันธ์, ภัทรชัย (วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 2025)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การพัฒนาเยาวชนด้วยกิจกรรมบรรพชาสามเณร 2) การพัฒนาเยาวชนด้วยกิจกรรมบรรพชาสามเณรของสำนักสงฆ์ บ้านโหง่นขาม ตำบลหนามแท่ง อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี 3) วิเคราะห์การพัฒนาเยาวชนด้วยกิจกรรมบรรพชาสามเณร ของสำนักสงฆ์บ้านโหง่นขาม ตำบลหนามแท่ง อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ วิเคราะห์เอกสาร จากข้อมูลจากพระไตรปิฎก ตำราวิชาการ ผลงานวิจัย วิทยานิพนธ์ บทความที่เกี่ยวกับการบรรพชาสามเณร การพัฒนาคุณธรรม จริยธรรม แล้วนำมาวิเคราะห์ข้อมูลเนื้อหาเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า การพัฒนาเยาวชนด้วยกิจกรรมบรรพชาสามเณรนั้น การพัฒนา หมายถึง การทำให้เจริญขึ้น มีการเปลี่ยนแปลงที่ละขั้นตอน สู่สภาพที่ดีเป็นที่พอใจด้วยกระบวนการและวิธีการต่าง ๆ ที่นำมาใช้เป็นเครื่องมือในการที่จะพัฒนาเยาวชนต่อไป หลักธรรมในพระพุทธศาสนา มีความเหมาะสมเป็นอย่างยิ่งต่อการนำมาใช้ในการที่จะพัฒนาเด็กและเยาวชนในสภาวะการเปลี่ยนแปลงของสังคมที่เจริญอย่างรวดเร็ว การได้มาเข้าร่วมกิจกรรมบรรพชาสามเณร จึงเป็นโอกาสที่เด็กและเยาวชนจะได้พัฒนาตนเอง ได้มีการแก้ไขเปลี่ยนแปลงตนไปในทางที่ดีขึ้น มีความประพฤติที่เหมาะสมแก่วัย หลังจากที่ได้ศึกษาและปฏิบัติตนตามหลักพระธรรมในพระพุทธศาสนา เด็ก และเยาวชนมีความสำรวมระวัง ทางกาย วาจา มีความอ่อนน้อม ถ่อมตน มีระเบียบ มีวินัย มีดุลพินิจ รู้จักการพิจารณาที่จะเลือกบริโภคข่าวสาร จากสื่อออนไลน์ต่าง ๆ ที่นำเสนอข้อมูลที่ไม่เป็นประโยชน์ และไม่เกิดประโยชน์ต่อสังคมโดยส่วนรวม เด็กและเยาวชนที่มาเข้าร่วมกิจกรรมบรรพชา ยังได้ชื่อว่าเป็นผู้ได้สืบทอดพระพุทธศาสนา และเป็นศาสนทายาทในถิ่นฐานบ้านเกิดของตนเอง