คันจิในบทบาทของหน่วยคำเติม - ลี้ปิยะชาติ นฤมล (Journal of Language and Culture, 2014)
บทความนี้เป็นการศึกษาอักษรคันจิหรืออักษรจีนที่ใช้ในภาษาญี่ปุ่น ในบทบาทหน้าที่ของการเป็นหน่วยคำเติม (affix) อักษรคันจิเป็นอักษรสัญลักษณ์ที่สามารถสื่อความหมายได้ภายในอักษร 1 ตัว สำหรับคนไทยที่เรียนภาษาญี่ปุ่นจะต้องพบกับปัญหาตัวเขียนที่ต่างกับอักษรไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งอักษรคันจิซึ่งนอกจากจะมีจำนวนมารแล้ว เมื่อนำเข้ามาใช้ในภาษาญี่ปุ่นยังมีเสียงอ่านที่หลากหลาย ดังนั้นการศึกษาคันจิโดยแยกเฉพาะกลุ่มที่เป็นหน่วยคำเติม ทั้งหน่วยคำเติมหน้า (prefix) และหน่วยคำเติมหลัง (suffix) จะช่วยให้ผู้เรียนได้ทำความเข้าใจและรู้จักความหมายของอักษรคันจิได้มากขึ้น <span style="font-size: 10.0pt; font-family: ’Tahoma’,’sans-serif’; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH;" lang="TH">เมื่อศึกษาอักษรคันจิโดยแยกศึกษาเฉพาะหน่วยคำเติม และแยกหน่วยคำเติมออกไปตามกลุ่มความหมายและกลุ่มการใช้ จะทำให้เกิดการเรียนรู้คันจิทั้งในด้านความหมายและการใช้ในการประสมคำ ผู้เรียนจะได้รู้จักคันจิที่ใช้ในการประสมคำ สามารถเข้าใจความหมายและจดจำคันจิได้ดีขึ้น คันจิที่เคยเป็นปัญหาใหญ่ในการเรียนอาจจะกลายเป็นสิ่งที่ช่วยให้ผู้เรียนจดจำได้มากขึ้นก็เป็นได้